Η Εθνική μας από την Τετάρτη το βράδυ είναι στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010. Θα τη δούμε να αγωνίζεται για δεύτερη φορά στην ιστορία της στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη. Ολα όσα προηγήθηκαν μέχρι να πάρει το πολυπόθητο εισιτήριο για τη Νότιο Αφρική ανήκουν στο παρελθόν, αλλά μόνο για όσους την παρακολουθούν και τη στηρίζουν.

Αυτοί που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτήν πρέπει να θυμούνται τα παλιά και να οραματίζονται το μέλλον. Χωρίς εγωισμούς, τάσεις… εκδικητικές προς τους κατηγόρους τους και αποκλεισμό όσων κατά καιρούς άσκησαν κριτική για τις επιλογές της διοίκησης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και ολομέτωπη επίθεση κατά του Οτο Ρεχάγκελ.

Ο πιο επιτυχημένος προπονητής στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου κατόρθωσε να σταθεί όρθιος, όταν σχεδόν όλοι ετοίμαζαν την αποκαθήλωσή του. «Αναγεννήθηκε από τις στάχτες», που όμως αυτός ο ίδιος είχε δημιουργήσει «καίγοντας» την υπόθεση πρόκριση από τον όμιλο και υποχρεώνοντας τους Ελληνες φιλάθλους να ζήσουν την ψυχοφθόρο διαδικασία των δύο αγώνων μπαράζ με την Ουκρανία.

Φυσικά από την Τετάρτη το βράδυ κανείς δεν θυμάται τι… τραβήξαμε. Και έτσι πρέπει να είναι για όλους μας, εκτός από τον ίδιο τον Οτο Ρεχάγκελ. Ο οποίος όχι μόνο θα πρέπει να αναλογιστεί τι συνέβη στα παιχνίδια των ομίλων, αλλά και όλη τη διαδρομή αυτής της Εθνικής, από το θριαμβευτικό 2004 μέχρι το παγωμένο βράδυ της 18ης Νοεμβρίου, στο Ντόνετσκ της Ουκρανίας.

Και έχουν γίνει πολλά. Ο αποκλεισμός της κατόχου του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, από την τελική φάση του Παγκοσμίου του 2006 της Γερμανίας. Η πρόκριση στους τελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008, αλλά η μετέπειτα απελπιστική παρουσία στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Και φυσικά η πορεία από το πρώτο παιχνίδι του ομίλου μέχρι τα μπαράζ, με την παρέα του Σεφτσένκο.

Η Εθνική μας στη δεύτερη παρουσία της σε μία τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, δεν θα πρέπει να αναγκάσει τους φιλάθλους να επαναλάβουν το «καλύτερα να μη φτάναμε εκεί». Γιατί το έχουμε ακούσει κι αυτό. Και το 1994 μετά τις εμφανίσεις μας στα γήπεδα της Αμερικής και το 2008, όταν δεν μπορέσαμε να πάρουμε ούτε έναν βαθμό στον όμιλό μας.

Είναι σίγουρο πως ο κορμός της ομάδας που θα πάει στη Νότιο Αφρική έχει αποκτήσει και εμπειρίες από δύσκολους αγώνες και έχει «δέσει» περισσότερο. Επίσης είναι βέβαιο πως ο Οτο Ρεχάγκελ δεν πρόκειται να αφήσει πίσω στην Ελλάδα, ούτε έναν παίκτη από αυτούς που του έδωσαν τη χαρά να λάβει μέρος για πρώτη φορά ως προπονητής σ’ αυτήν τη διοργάνωση. Επομένως δεν πρόκειται να γίνουν προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ της αποστολής, εκτός κι αν υπάρξουν τραυματισμοί.

Το μόνο λοιπόν που μένει να κάνει ο Γερμανός τεχνικός, είναι να προβληματιστεί το πώς αυτή η ομάδα με τους παίκτες που διαθέτει, βασικούς και αναπληρωματικούς, θα γίνει πιο ανταγωνιστική. Δεν λέω να παίζει πιο θεαματικό ποδόσφαιρο. Αυτό το έχουμε καταλάβει όλοι πως δεν πρόκειται να συμβεί. Είναι όμως δυνατόν να δούμε το καλοκαίρι μία ομάδα, όπως αυτή, της Τετάρτης, που θα αμύνεται και θα επιτίθεται, βάσει ενός σχεδίου και όχι… πήραμε αμπάριζα και βγήκαμε.

Οι απαιτήσεις τώρα πλέον είναι πολύ μεγαλύτερες. Διότι και ο Ρεχάγκελ και οι διεθνείς που έχει επιλέξει, απέδειξαν πως μπορούν να το κάνουν.

ΠΟΣΟ όμορφο είναι να ανοίγεις τον υπολογιστή (παλιά τρέχαμε στα περίπτερα πρωί - πρωί) να πηγαίνεις στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, πρώτα στις πολιτικές και μετά στις αθλητικές, και να βλέπεις στα βασικά θέματα των πρώτων την Εθνική Ελλάδος και στις δεύτερες, χωρίς καμία εξαίρεση, τον θρίαμβο στην Ουκρανία και την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, βασικό τους θέμα!

ΝΑ ξεφεύγεις από τα δύσκολα προβλήματα των ημερών μας -οικονομία, γρίπη, περιβάλλον- και να μπορείς να χαμογελάς με μία επιτυχία της χώρας σου. Εντάξει όχι πως αυτή θα κάνει καλύτερη τη ζωή των ανθρώπων που πασχίζουν για την επιβίωσή τους σε καιρούς χαλεπούς, αλλά τουλάχιστον δίνει την ευκαιρία για ένα χαμόγελο.

ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ αυτής της μικρής μας χώρας, κατά καιρούς μας έχουν προσφέρει μεγάλες αθλητικές διακρίσεις. Μας χάρισαν στιγμές ανείπωτης χαράς, αλλά υπήρξαν και φορές, ουκ ολίγες, που νιώσαμε την απογοήτευση, όταν οι «ήρωες» αποκαθηλώνονταν, λόγω χρήσης απαγορευμένων ουσιών. Αυτά σε ατομικά αθλήματα.

ΣΤΑ ομαδικά, όπου υπήρξαν τεράστιες επιτυχίες σε ποδόσφαιρο, μπάσκετ, πόλο, βόλεϊ, τα δυσάρεστα δεν προέρχονται από το ντόπινγκ, αλλά από τη βία. Κι αυτή είναι που δηλητηριάζει τον χώρο. Μία βία που υποθάλπεται πολλές φορές, θέλω να πιστεύω άθελά τους, και από τους παράγοντες αλλά και από τους αθλητές.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ και ο Ελληνας φίλαθλος που του αρέσουν τα ομαδικά αθλήματα και ειδικά το ποδόσφαιρο βρήκε αποκούμπι σ’ αυτήν την Εθνική ομάδα. Βαρέθηκε τον ανούσιο πόλεμο μεταξύ των «αιωνίων» για το ποιος είναι καλύτερος και ποιος ευνοείται περισσότερο από τη διαιτησία.

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΕ να παρακολουθεί καθημερινά, εδώ και δεκαετίες την αντιπαράθεσή τους που οδήγησε το ελληνικό επαγγελματικό πρωτάθλημα σε πλήρη απαξίωση και έδιωξε τους φιλάθλους από τις εξέδρες, οι οποίες έγιναν χώρος όπου βρήκαν καταφύγιο οι κάθε λογής χούλιγκαν. Αηδίασε από τα εμετικά συνθήματα που ακούγονται από αυτούς και μπαίνουν στο σπίτι κάθε ελληνικής οικογένειας που παρακολουθεί έναν αγώνα, οποιουδήποτε ομαδικού αθλήματος.

ΣΙΧΑΘΗΚΕ ο κόσμος να ακούει για προκαθορισμένα αποτελέσματα, για έρευνες της UEFA και φακέλους που στάλθηκαν από αυτήν στην ΕΠΟ με ύποπτα παιχνίδια, αλλά ακόμα δεν έχουν πάρει τον δρόμο προς το γραφείο ενός εισαγγελέα.

ΕΤΣΙ, αγάπησε τις Εθνικές ομάδες. Ειδικά του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ. Στάθηκε κοντά τους και δεν τις εγκατέλειψε ακόμα κι όταν αυτές τον απογοήτευσαν. Γιατί ένιωσε πως αποτοξινώνεται, χάρη σ’ αυτές, από την εξάρτηση του… οπίου που του ποτίζουν εδώ και χρόνια οι έμποροι του οπαδισμού.

Tου Γιαννη Κουκουλα / gianniskoukoulas@hotmail. com

Η ΕΘΝΙΚΗ μας ποδοσφαίρου καλείται απόψε να πάρει το εισιτήριο πρόκρισης για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Είναι γνωστό ότι για να το πετύχει θα πρέπει να νικήσει την Ουκρανία ή να έρθει ισόπαλη, πετυχαίνοντας τουλάχιστον ένα τέρμα.

ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ είναι πώς θα κατορθώσει το ένα από τα δύο. Διότι, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, το φαβορί του αποψινού αγώνα στο Ντόνετς για να βρεθεί το καλοκαίρι στη Νότιο Αφρική είναι η αντίπαλός της.

Ο ΟΤΟ Ρεχάγκελ δεν έχει επιλογές. Οι τραυματισμοί και το δικό του λάθος, που δεν είχε φροντίσει εδώ και καιρό να δώσει κάποιο βάθος στον πάγκο, τον έχουν αφήσει… γυμνό. Και θα κάνει πολύ κρύο απόψε στην ουκρανική πόλη. Ομως, τώρα δεν μπορούμε να αναλύσουμε τι έκανε και τι όχι ο Γερμανός προπονητής. Θα έχουμε χρόνο γι’ αυτά, προκριθεί ή αποκλειστεί η ομάδα μας.

ΕΚΕΙΝΟ που περιμένουμε όλοι απόψε είναι να μπορέσει ο Ρεχάγκελ να δώσει στους διεθνείς μας όχι μόνο να καταλάβουν, αλλά και να πιστέψουν πως μπορούν να πάρουν το αποτέλεσμα που μας χρειάζεται. Οχι πως δεν θα τα δώσουν όλα απόψε οι παίκτες μας. Αυτό το θεωρώ δεδομένο. Το θέμα είναι ότι δεν πρέπει να απογοητευθούν αν προηγηθούν οι αντίπαλοί μας, που σίγουρα θα μπουν… φουριόζοι στο παιχνίδι.

ΔΙΟΤΙ ακόμη και γκολ να δεχθούμε, δεν αλλάζει τίποτα. Πάλι θα χρειαζόμαστε ένα. Αυτό είναι δεδομένο. Εκείνο που δεν είναι δεδομένο είναι το πώς θα το πετύχουμε. Αυτός είναι ο αδύναμος κρίκος, όχι μόνο της ομάδας που θα παρατάξει απόψε ο Οτο Ρεχάγκελ, αλλά όλων αυτών που έχουμε δει υπό την καθοδήγησή του.

ΕΙΜΑΣΤΕ λοιπόν υποχρεωμένοι να περιμένουμε το γκολ πάλι από μία στημένη μπάλα ή θα πρέπει να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση καθώς οι Ουκρανοί θα προσπαθούν να πετύχουν αυτοί; Πιστεύω μάλλον το πρώτο, αφού, αν κι έχουμε μπροστά τον Σαλπιγγίδη με τον Γκέκα, η ανάπτυξη με κάθετες μπαλιές δεν είναι από τα χαρακτηριστικά μας. Νομίζω πως αυτές μπορούν να βγουν μόνο από τον Σωτήρη Νίνη, αλλά το θεωρώ απίθανο να του εμπιστευθεί θέση ο προπονητής του, αφού –και δεν θα έχει άδικο– θα αποδυναμωθεί κατά πολύ η συνολική αμυντική λειτουργία της ομάδας. Ας μην ξεχνάμε τις απουσίες των Τοροσίδη και Πατσατζόγλου.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, το αποψινό ματς αναμένεται να είναι ένα… κρυφτούλι της Εθνικής μας απέναντι στην Ουκρανία, που θα αναζητάει με πάθος να βρει το πολυπόθητο εισιτήριο της πρόκρισης. Σε τέτοιου είδους παιχνίδια ο Γερμανός είναι… μανούλα και μπορεί να παγιδεύσει τον Μιχαϊλιτσένκο. Εξάλλου, ο Ουκρανός συνάδελφός του δεν έδειξε και κάποιο τεράστιο ταλέντο στο κοουτσάρισμα της ομάδας του στο παιχνίδι του Σαββάτου.

ΔΙΟΤΙ μπορεί να πήρε το 0-0, αλλά ας μην ξεχνάμε και τι επιπέδου παίκτες διαθέτει, αλλά και πώς ακυρώθηκε κανονικό γκολ της Εθνικής μας, το οποίο θα την καθιστούσε σήμερα φαβορί για την πρόκριση.

Tου Γιαννη Κουκουλα

ΑΠΟ την εποχή που ξεκίνησε το ΠΡΟ-ΠΟ, και σίγουρα θα το θυμούνται οι παλαιότεροι, υπήρχαν οι «ειδικοί» των καφενείων που γνώριζαν και σε συμβούλευαν για τα «σίγουρα». Ειδικά όταν αυτά ήταν για μεγάλες εκπλήξεις με «διπλό», τότε δεν το… βροντοφώναζαν, αλλά σου το ψιθύριζαν στο αυτί, επειδή σε συμπαθούσαν και ήθελαν να σε κάνουν πλούσιο. Το γιατί δεν το κρατούσαν το «σίγουρο» για τον εαυτό τους, ώστε να πάρουν όλα τα λεφτά αυτοί ποτέ δεν το κατάλαβα.

ΤΑ χρόνια πέρασαν και ήρθε στη ζωή μας το ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Πλέον τα «σίγουρα» και τα φαβορί δίνονται από τον εθνικό φορέα, που διοργανώνει το τυχερό παιχνίδι και βγάζει τις αποδόσεις. Από εκεί και πέρα είναι, το πόσο θα θελήσει να ρισκάρει κάθε παίκτης ποντάροντας τα χρήματά του στα μή φοβορί προσδοκώντας μεγάλα κέρδη..

ΤΩΡΑ γιατί ξαφνικά βρέθηκαν τόσο πολλοί να ρισκάρουν στη νίκη του φιλοξενούμενου που βρισκόταν στην δωδέκατη θέση της βαθμολογίας με οκτώ βαθμούς πίσω από τον αντίπαλό του, που ήταν στην δεύτερη, είναι ένα ερώτημα. Να… είδαν ξαφνικά το όνειρο; Ή πήγαν για τα πολλά λεφτά, αφού το ¨διπλό” είχε απόδοση ”8,00”;

ΤΡΟΜΑΞΕ και ο οργανισμός και αναγκάστηκε να το ”κλείσει” μία μέρα πριν από τη διεξαγωγή του, αφού είδε πως από τις 550.000 ευρώ που παίχτηκαν σε όλο τον κόσμο (τι νομίσατε πως είναι άγνωστο αυτό το πρωτάθλημα;) οι 500.000 παίχτηκαν στο διπλό! Δηλαδή ήταν όλοι σίγουροι πως ο φιλοξενούμενος θα έκανε περίπατο στο γήπεδο του αντιπάλου του και θα τον κέρδιζε άνετα.

ΦΥΣΙΚΑ το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα που δικαίωμα να ελπίζει στη νίκη και να την πετυχαίνει πολλές φορές, έχει και ο αδύναμος επί του ισχυρού. Και αυτή είναι η ομορφιά του. Και γι’ αυτό ο Οσιμ είχε χαρακτηρίσει «πόρνη» την τότε ασπρόμαυρη μπάλα. Μπορεί το χρώμα της στις μέρες μας να άλλαξε, αλλά ο χαρακτηρισμός εξακολουθεί να επαναλαμβάνεται από πολλούς.

ΟΜΩΣ στην περίπτωση του παιχνιδιού, στο οποίο αναφέρθηκα, η μπάλα δεν έκανε τα δικά της γνωστά κόλπα. Απλά έτυχε οι γηπεδούχοι που είχαν προηγηθεί μάλιστα στο σκορ, να κλειστούν στα καρέ τους, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο και να δοθεί η ευκαιρία να πάρουν τη νίκη οι φιλοξενούμενοι.

ΤΩΡΑ γιατί οι οπαδοί του γηπεδούχου πανηγύρισαν το νικητήριο γκολ του αντιπάλου, το οποίο μάλιστα με τα συνθήματά τους το… περίμεναν, μάλλον είναι θέμα έρευνας. Το πώς μπορεί να γίνει αυτή, δεν ξέρω. Ισως θα έπρεπε στον περίφημο φάκελο που έστειλε ο κ. Λιμάχερ στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για κάποια παιχνίδια του ιδίου πρωταθλήματος και που κάποτε πρέπει να δοθεί σε έναν εισαγγελέα από τον πρόεδρο της, να μπει και μία αναφορά αυτού του αγώνα.

gianniskoukoulas@hotmail.com

Η συνέντευξη του προέδρου της ΑΕΚ, Νίκου Θανόπουλου, πέρα από το αν έβγαλε κάποιες ειδήσεις ή όχι, έκλεισε ουσιαστικά την εποχή Ντέμη Νικολαΐδη στην εταιρεία. Για το αν άνοιξε αυτήν που θα περάσει στην ιστορία, ως του «Μπομπ Κοζώνη», κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος.

Το πρώτο σίγουρο είναι πως για πρώτη φορά, τα όσα τόσο καιρό αναφέρονταν στα ρεπορτάζ για την οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ και τα χρέη της, επιβεβαιώνονται από επίσημα χείλη. Δηλαδή πως η «μαύρη τρύπα», από παλαιές και νέες οφειλές, ξεπερνά τα 30.000.000 ευρώ.

Και μόνο που παραδέχτηκε, ο Νίκος Θανόπουλος, πως ο Χαράλαμπος Κοζώνης είναι ο «από μηχανής Θεός που θα τη σώσει» δείχνει την απελπιστική θέση στην οποία βρίσκονται οι διοικούντες και οι όποιοι μέτοχοι έχουν απομείνει.

Το δεύτερο σίγουρο είναι, πως ο πρόεδρος της ΑΕΚ προσπάθησε να απομυθοποιήσει τον Ντέμη Νικολαΐδη. Γι’ αυτό και ο ποδοσφαιριστής που λατρεύτηκε από τους οπαδούς αντέδρασε άμεσα. Ο πρόεδρος που στηρίχτηκε όπως κανείς άλλος από οργανωμένους και μη, αναγκάστηκε και μάλιστα εσπευσμένα, να βγει και να δικαιολογηθεί για τα όσα του καταμαρτύρησε ο νυν πρόεδρος της ΠΑΕ.

Ο Ντέμης Νικολαΐδης παραδέχτηκε ότι είναι α-μέτοχος, ότι στηρίζει τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και ότι δεν έχει στείλει κανένα εξώδικο στην ΑΕΚ. Στο ερώτημα για το αν θα έπρεπε να ενδιαφέρονται για τον Κοζώνη, απάντησε: «Δεν τον ξέρω και εύχομαι να είναι ο καλύτερος. Υπάρχει ο κ. Νοτιάς και αφού μιλάει ο ίδιος με τον Κοζώνη, νιώθω μια ασφάλεια ότι θα κάνει το καλύτερο για την ομάδα».

Το αν έπεισε ή όχι τους φιλάθλους, στο αν δηλαδή διαχειρίστηκε σωστά τα 150.000.000 ευρώ τα οποία, όπως δήλωσε ο Νίκος Θανόπουλος πέρασαν από το ταμείο, κατά την πενταετία που ήταν απόλυτος άρχοντας στην ΠΑΕ ή αν γνώριζε ή όχι για το εξώδικο ύψους 500.000 ευρώ, δεν μπορώ να το γνωρίζω. Θα φανεί από τις αντιδράσεις του κόσμου στα προσεχή παιχνίδια.

Ομως και ο νυν πρόεδρος της ΑΕΚ, δεν έδωσε πειστικές απαντήσεις. Οπως στο γιατί τόσο καιρό δεν έλεγε αυτά που είπε χθες και παρέμενε με τον πρώην, από το 2008 που μπήκε στην ΠΑΕ. Μήπως αν το είχε κάνει η κατάσταση δεν θα ήταν τόσο τραγική όσο είναι;

Θεωρώ πως η ιστορία της ιστορικής ομάδας θα έχει πολλά ακόμα επεισόδια μέχρι να ολοκληρωθεί η πώλησή της ή όχι στον Μπομπ Κοζώνη. Επεισόδια που θα αναφέρονται και στην εποχή, από το 2004 έως σήμερα, αλλά και το πώς θα υπάρξει, αν υπάρξει, αίσιο τέλος με τη μεταβίβαση των μετοχών.

Βεβαίως εκείνο που θα μείνει, όπως έχει συμβεί σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις με ομάδες που βρέθηκαν σε οικονομικό αδιέξοδο, παρότι πέρασαν από τα ταμεία τους δισεκατομμύρια, για να θυμηθούμε και τη δραχμούλα μας, θα είναι οι φήμες που θα πλανώνται μετέωρες πάνω από τα ονόματα των όσων παρέλασαν από την εταιρεία. Κι αυτό θα είναι το χειρότερο γι’ αυτούς.

Πιστεύω λοιπόν, πως θα είναι καλύτερο για όλους, που με οποιονδήποτε τρόπο, ασχολήθηκαν αυτή την πενταετία με την ΠΑΕ ΑΕΚ, να ζητήσουν οι ίδιοι να γίνει πλήρης και διαφανής οικονομικός έλεγχος, ώστε να λάμψει όλη η αλήθεια. Με υπονοούμενα και αόριστα «κατηγορώ» δεν βγαίνει τίποτα. Οπως και με τον ίδιο τρόπο κανείς δεν μπορεί να «αθωώσει» τον εαυτό του δικαιολογώντας τις όποιες αποφάσεις του.

Να λοιπόν που η ώρα της αλήθειας έφτασε για την Εθνική μας ποδοσφαίρου. Βέβαια μπορεί απόψε το παιχνίδι με την Ουκρανία στο Ολυμπιακό Στάδιο, να είναι ένα από τα δύο βήματα που χρειάζεται για να βρεθεί το καλοκαίρι στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής, αλλά δεν χωρά αμφιβολία πως είναι το σημαντικότερο. Διότι αν σκοντάψει σ’ αυτό, το δεύτερο την Τετάρτη στο Ντόνετς μπορεί και να μην έχει και καμία σημασία.

Είναι σίγουρο πως η ομάδα μας δεν βρίσκεται στην καλύτερη κατάσταση. Οι τραυματισμοί αρκετοί και ο Οτο Ρεχάγκελ σίγουρα θα πρέπει να βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Οχι μόνο επειδή είναι δύσκολο να παρουσιάσει μία αξιόμαχη ενδεκάδα, αλλά και διότι απόψε θα πρέπει η Εθνική μας να κυνηγήσει το αποτέλεσμα, χωρίς να δεχτεί, αν είναι δυνατόν και γκολ.

Πόσο έτοιμη μπορεί να είναι γι’ αυτό; Εχει τις δυνατότητες να το πετύχει; Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες. Η αισιοδοξία δεν… ξεχειλίζει. Ομως στο ποδόσφαιρο τα πάντα είναι εφικτά. Οχι πως η αντίπαλός μας είναι το αδιαφιλονίκητο φαβορί για να πάρει το εισιτήριο προς τους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2100. Ομως σίγουρα η παρέα του Σεφτσένκο έχει, κατά την άποψή μου ένα μικρό προβάδισμα.

Είναι φυσικό λοιπόν, για να μπορέσει η Εθνική μας να ξεπεράσει το εμπόδιο της Ουκρανίας, θα πρέπει όλοι οι παίκτες που θα χρησιμοποιήσει ο Γερμανός προπονητής να υπερβάλλουν τους εαυτούς τους. Δεν φτάνει να έχουν κάποιοι, ακόμα και οι περισσότεροι μια καλή απόδοση. Δεν θα καλυφθούν έτσι τα μειονεκτήματα που έχει η ομάδα μας έναντι της Ουκρανίας.

Ομως και ο Οτο Ρεχάγκελ είναι απαραίτητο να παρουσιάσει μία ενδεκάδα, όχι απλά για να πάρει μία νίκη με… μισό γκολ. Δεν θα της φτάσει αυτό σε τέσσερις μέρες στην έδρα της αντιπάλου. Θα χρειαστεί κάτι περισσότερο. Διότι η αμυντική της λειτουργία, όπως φάνηκε στα τελευταία παιχνίδια, ακόμα και εντός έδρας, δεν είναι όπως παλιά. Δέχεται πολύ ευκολότερα τέρμα. Ας μην ξεχνάμε τα δύο με τη Λεττονία και το ένα γκολ με το Λουξεμβούργο. Δεν έχει σημασία που δεν κόστισαν σε βαθμούς. Στα δύο ματς - πρόκριση για τους τελικούς ακόμα και ένα γκολ, μπορεί να κοστίσει με αποκλεισμό.

Δύσκολο λοιπόν το… σταυρόλεξο για τον Οτο Ρεχάγκελ, που γνωρίζει πως αν δεν μπορέσει να οδηγήσει την Εθνική στη Νότιο Αφρική και αποκλειστεί, όπως συνέβη και στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006, αποχαιρετά την Ελλάδα και μάλλον κλείνει και την καριέρα του.

Ομως ο αποκλεισμός θα σημαίνει και το τέλος αυτής της Εθνικής, που υπό την καθοδήγηση του Γερμανού προπονητή ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί της Ευρώπης, το 2004 στην Πορτογαλία και βρέθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού του 2008. Ενα παιχνίδι - σταθμός λοιπόν το αποψινό για την Εθνική, πριν από το επόμενο -που πιθανόν να είναι εκείνο- της Τετάρτης στην Ουκρανία.

Οσο κι αν τα προγνωστικά δεν είναι υπέρ μας, πιστεύω, παρά τα όποια προβλήματα υπάρχουν, επειδή στο ποδόσφαιρο πολλές φορές παίζει μεγάλο ρόλο και η ψυχή, οι διεθνείς θα έχουν πολλά αποθέματα από αυτήν, ώστε να πετύχουν την υπέρβαση και να μην τελειώσει άδοξα και η καριέρα του Οτο Ρεχάγκελ στον πάγκο της Εθνικής, αλλά και να τη χαρούμε όλοι στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής.

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ απέκτησε έναν αέρα δύο βαθμών από τον Ολυμπιακό και… στρογγυλοκάθισε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα. Και πολύ πιθανόν να πάει με μεγαλύτερη διαφορά στο Καραϊσκάκη, στις 28 Νοεμβρίου, αφού ο αντίπαλός του έχει μία επικίνδυνη έξοδο στα Γιάννινα, πριν από το ντέρμπι, ενώ αυτός την ίδια αγωνιστική, έχει ένα παιχνίδι στην έδρα του, με τον Αστέρα Τρίπολης.

ΕΠΙΠΛΕΟΝ έχει εξασφαλίσει την πρόκρισή του για την επόμενη φάση του Europa League και μπορεί να τερματίσει και πρώτος στον όμιλό του, αν νικήσει την Γκαλατάσαραϊ στην Πόλη. Επομένως τα πάντα είναι καλά και… άγια στην Παιανία.

ΚΑΙ δυστυχώς και για τη διοίκηση και για τον προπονητή και για τους παίκτες, αυτή η «γκρίνια» και η ανάγκη ενίσχυσης του ρόστερ, αποτυπώνεται πολλές φορές ως σχόλιο ή σαν είδηση στον Τύπο. Και τότε, όσο και να μην το θέλουν οι υπεύθυνοι της ΠΑΕ, αναγκάζονται, για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους, να αφήνουν να αιωρούνται διάφορα ονόματα ποδοσφαιριστών, σαν πιθανοί μεταγραφικοί στόχοι.

ΑΥΤΟ είναι ό,τι χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί αυτή την περίοδο στην ομάδα, που χρειάζεται ηρεμία και αυτοσυγκέντρωση, ώστε να μην αποπροσανατολιστεί κανείς από τους στόχους του.

ΣΙΓΟΥΡΑ ο Παναθηναϊκός δεν προσφέρει το θέαμα που θα μπορούσε να παρουσιάσει, σύμφωνα με την αξία και την ποιότητα των παικτών που διαθέτει. Ομως ο Τεν Κάτε έχει κατορθώσει να «δέσει» και να παρουσιάσει μία ομάδα που εμπνέει σιγουριά και ακόμα και όταν δεν παίζει καλά, δίνει την αίσθηση πως θα πετύχει να πάρει τους τρεις βαθμούς της νίκης.

ΣΤΟ θέμα, αν χρειάζεται ή όχι ενίσχυση στις μεταγραφές: Εχω βαρεθεί να ακούω πως δεν έχει καλούς αμυντικούς και πως δεν μπορεί μ’ αυτούς να προχωρήσει στην Ευρώπη.

ΠΡΩΤΟΝ όλες οι ομάδες στον κόσμο, όσους καλούς και ποιοτικούς παίκτες κι αν έχουν πάντα χρειάζονται κι άλλους, αφού… εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Ομως ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας, έχει δεχτεί μόνο ένα γκολ περισσότερο από τον δεύτερο Ολυμπιακό, για τον οποίο κανείς δεν λέει πως θέλει κι άλλους αμυντικούς, ενώ στην επίθεση βρίσκεται τρία γκολ μπροστά του, μόλις στο 1/3 του πρωταθλήματος. Κι όμως ακούγεται πως ενδιαφέρεται και για επιθετικό!

ΠΙΣΤΕΥΩ, ακόμα κι αν η διοίκηση σκέφτεται να πάρει παίκτες τον Ιανουάριο, θα πρέπει να το κάνει με μεγάλη σύνεση και άκρα μυστικότητα. Η πρώτη χρειάζεται για να μην πεταχτούν αδίκως χρήματα, καθώς υπολογίζεται, ακόμα κι αν υπάρξει καλή πορεία στην Ευρώπη, πολύ δύσκολα θα ισοσκελιστεί ο ισολογισμός και η δεύτερη για να μην νιώσουν οι ποδοσφαιριστές που υπάρχουν, ειδικά αυτοί του πάγκου, ανασφαλείς.

Ο ΖΙΚΟ δήλωσε πως πιστεύει ότι δεν θα δουλέψει ποτέ σε Ιταλία και Βραζιλία, γιατί σ’ αυτές οι χώρες οι ομάδες αλλάζουν τους προπονητές τους πολύ συχνά. Επομένως ο κάθε φίλαθλος μπορεί να βγάλει το συμπέρασμα πως τον πληροφόρησαν πως ο Σωκράτης Κόκκαλης κρατάει τους προπονητές, περίπου όσο η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον…

ΕΠΕΙΔΗ όμως ο Βραζιλιάνος θα έχει ενημερωθεί πολύ καλά το τι συμβαίνει στον Ολυμπιακό και από τον Ριβάλντο, αλλά και τους υπόλοιπους συμπατριώτες του που αποτελούν παροικία εδώ και χρόνια στην Αθήνα, έπεσε σε άλλη μία… λακκούβα. Αυτή τη φορά επικοινωνιακή, θέλοντας να φανεί αρεστός στο αφεντικό του.

ΚΙ ΑΥΤΟ επειδή έχει καταλάβει πως το κλίμα δεν είναι και τόσο θερμό, όπως όταν ανέλαβε την ομάδα, στη θέση του Τιμούρ Κετσπάγια. Η ήττα από τη Σταντάρ και η ισοπαλία με τον Ηρακλή, άρχισαν να βάζουν σε σκέψεις τον πρόεδρο της ΠΑΕ.

ΟΣΟ κι αν υπάρχουν οι δικαιολογίες των τραυματισμών και της διαιτησίας, αυτές δεν πείθουν απολύτως τον Σωκράτη Κόκκαλη πως ο Ζίκο κάνει το καλύτερο δυνατόν για να ξεπεράσει τα όποια εμπόδια του παρουσιάζονται στον δρόμο του.

ΜΠΟΡΕΙ ακόμα να μην έχει εκδηλωθεί κάποια δυσφορία εναντίον του, όμως σίγουρα οι προβληματισμοί υπάρχουν. Κι αν κάτι στραβώσει στα δύσκολα παιχνίδια που έρχονται με τα Γιάννινα, την Αλκμααρ και τον Παναθηναϊκό, τότε η κατάσταση θα επιβαρυνθεί πολύ για τον Βραζιλιάνο τεχνικό.

ΔΙΟΤΙ έστω κι αν το αφεντικό του Ολυμπιακού σκεφτεί την αποζημίωση και δεν τον απολύσει, δεν πρόκειται να βάλει το χέρι στην τσέπη και να τον ενισχύσει κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου με παίκτες που θα τον βοηθήσουν να κερδίσει το χαμένο έδαφος. Οπότε η αγωνιστική κατάσταση της ομάδας, ακόμα κι αν δεν είναι αυτή που είναι τώρα, δεν θα παρουσιάσει καμία θεαματική αλλαγή προς το καλύτερο, ώστε να ανεβούν οι μετοχές του προπονητή.

ΕΙΝΑΙ σίγουρο πως το έργο του Ζίκο είναι πολύ δύσκολο. Πρέπει να «πολεμήσει» με τα ελάχιστα βέλη του έχουν απομείνει στην φαρέτρα του. Κι αυτά δεν είναι και τα καλύτερα. Και σ’ αυτό δεν είναι υπεύθυνος ο ίδιος, αλλά το αφεντικό του, με τις αποφάσεις αλλά και τις… μη αποφάσεις του το καλοκαίρι.

Η ΔΙΚΗ του ευθύνη εντοπίζεται σε κάποιες λανθασμένες επιλογές και στους παίκτες που επέλεξε για τον καταρτισμό της ενδεκάδας, όπως στο παιχνίδι Κυπέλλου με τον Πανσερραϊκό, αλλά και στην επιλογή της τακτικής, όπως το να αγωνιστεί με τρεις κεντρικούς αμυντικός στο ματς με τον Ηρακλή στο γήπεδο Καραϊσκάκη.

ΚΙ ΑΥΤΑ θα είναι αρκετά για τον Σωκράτη Κόκκαλη, αν η ομάδα δεν ανακάμψει και έρθουν κι άλλα ανάποδα αποτελέσματα. Διότι μπορεί να παραδεχθεί πως, όπως και στην περίπτωση του Τιμούρ Κετσπάγια, έκανε λάθος, όμως τα λάθη των αφεντικών στο ποδόσφαιρο δεν τα πληρώνουν οι ίδιοι αλλά οι εργαζόμενοί τους.

ΤΕΛΙΚΑ οι μόνοι που προσπαθούν να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους στην ΑΕΚ είναι οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο. Αυτοί που δέχονται τις ύβρεις και τις αποδοκιμασίες δίνουν ό, τι μπορούν για να κρατήσουν όρθια την ομάδα στις δύσκολες οικονομικά ώρες που περνάει η ΠΑΕ. Οι υπόλοιποι απλώς… υπάρχουν. Τίποτα περισσότερο…

ΣΤΟ ΠΡΟΧΘΕΣΙΝΟ παιχνίδι με τη Λάρισα, οι θέσεις των επισήμων του Ολυμπιακού Σταδίου ήταν άδειες. Πλέον, οι «μέτοχοι - αμέτοχοι» όπως τους χαρακτήρισαν οι οπαδοί δεν πηγαίνουν ούτε στους αγώνες της.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ, αφού παραχώρησε τα τελευταία χρόνια όποιον ποδοσφαιριστή της ζητήθηκε, ώστε να μπορέσει να μαζέψει χρήματα για να έχει τα τρέχοντα έξοδα, δείχνει αδύναμη ακόμη και να πουλήσει την εταιρεία. Κι αυτό επειδή ακόμα και η ίδια δεν γνωρίζει το ποσό που αποτελεί τη «μαύρη τρύπα».

ΣΥΜΦΩΝΑ με το ρεπορτάζ, αυτό ανέρχεται στα 30.000.000 ευρώ. Είναι όμως τόσα; Τι φοβάται ο Χαράλαμπος Κοζώνης και δεν δίνει τα 5.000.000 ευρώ, ώστε να καλυφθούν άμεσες τρέχουσες ανάγκες και ζητάει την εγγυητική επιστολή; Την οποία δεν μπορούν να εξασφαλίσουν από πουθενά οι διοικούντες και οι μέτοχοι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ υπάρχει. Η ανησυχία του εξ Αμερικής επιχειρηματία είναι πως πολύ πιθανόν το άνοιγμα να ξεπερνάει κατά πολύ τα 30.000.000 ευρώ. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο και ανακαλυφθεί από τον έλεγχο που θα γίνει, τότε η συμφωνία θα χαλάσει.

ΦΥΣΙΚΑ, η ολοκλήρωση της πώλησης του πλειοψηφικού πακέτου της ΠΑΕ ΑΕΚ δεν κολλάει μόνο σ’ αυτό το πρόβλημα. Υπάρχουν και πολλά άλλα. Με βασικότερο, την προοπτική που υπάρχει για την κατασκευή του ιδιόκτητου γηπέδου. Διότι είναι γνωστό, Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία δεν μπορεί να έχει θετικό πρόσημο στον ισολογισμό χωρίς να διαθέτει όχι μόνο δικό της γήπεδο, αλλά ένα αθλητικό κέντρο, όπου θα υπάρχουν εμπορικό κέντρο και πολλά άλλα καταστήματα τα οποία θα εκμεταλλεύεται.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ για την ΑΕΚ το τοπίο δεν δείχνει πως μπορεί να ξεκαθαρίσει εύκολα. Τα οικονομικά της, όχι μόνο οι τρέχουσες υποχρεώσεις της, αλλά τα χρέη της, φαίνεται να μη μπορούν να καταγραφούν εύκολα κι αν κάποια στιγμή συμβεί αυτό, όλοι φοβούνται πως μπορεί να φτάσει σε ένα ποσό απαγορευτικό για κάθε ενδιαφερόμενο αγοραστή.

ΚΑΙ λέω αγοραστή, διότι επενδυτής, με τη σημασία της λέξης, δεν υπάρχει στον κόσμο που να επενδύσει σε ελληνική επαγγελματική ομάδα. Γι’ αυτό και από την αρχή που εμφανίστηκε ο Χαράλαμπος Κοζώνης είχα τις επιφυλάξεις μου κατά πόσον ο γρήγορος αρραβώνας θα καταλήξει σε γάμο.

ΔΙΟΤΙ, όπως και να το κάνουμε, δεν υπήρξε… κεραυνοβόλος έρωτας, αλλά συνοικέσιο. Και όπως ξέρουμε, με τον πρώτο τυφλωνόμαστε και δεν υπολογίζουμε τίποτα. Στη δεύτερη, όμως, περίπτωση, ο γαμπρός πάντα ρωτάει για την προίκα της νύφης…

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ τη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι του γηπέδου Καραϊσκάκη το Σάββατο. Περίμενα να δω έναν οργισμένο Ζίκο, λόγω της απόφασης του επόπτη να ακυρώσει το γκολ του Μήτρογλου, το οποίο ουσιαστικά ήταν αλλοίωση αποτελέσματος και έφερε τον Ολυμπιακό δύο βαθμούς πίσω από την κορυφή και έναν Κωφίδη να λάμπει λόγω του βαθμού που απέσπασε η ομάδα του.

ΤΙΠΟΤΑ από τα δύο. Ο Βραζιλιάνος δεν προσπάθησε να δικαιολογήσει την ισοπαλία ούτε με τις απουσίες και τις αναγκαστικές αλλαγές που έκανε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Στάθηκε στη μη αξιοποίηση των ευκαιριών από τους παίκτες του.

Ο ΣΑΒΒΑΣ KΩΦIΔHΣ συμφώνησε πως αν μετρούσε το ακυρωθέν γκολ, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά και πιο δύσκολα και τόνισε πως η ισοφάριση οφείλεται στο πείσμα και στη θέληση των παικτών του στο τελευταίο δεκαπεντάλεπτο.

ΑΠΟΧΩΡΩΝΤΑΣ από το φαληρικό γήπεδο, σκεφτόμουν πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο αν παράγοντες, προπονητές και παίκτες είχαν παρόμοιες συμπεριφορές και αντιμετώπιζαν μ’ αυτόν τον τρόπο μία κατάφωρη αδικία ή ένα πολύ επιτυχημένο αποτέλεσμα.

ΕΚΕΙΝΟ που θα εξακολουθήσουμε να βιώνουμε είναι ο φανατισμός, ο οποίος, δυστυχώς, προκαλείται και από επαγγελματίες του χώρου. Από χειρονομίες όπως αυτές του Τάσου Κατσιαμπή που προκάλεσε τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

ΟΠΩΣ αδικαιολόγητη ήταν η παρότρυνση του Τεν Κάτε προς τους παίκτες του να προσέξουν γιατί ο Λεβαδειακός θα παίξει και για τον Ολυμπιακό.

ΑΛΛΑ και οι χθεσινές δηλώσεις του προέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, Νικόλα Πατέρα, «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί» δεν βοηθούν στην εκτόνωση του κλίματος.

ΑΦΗΣΑ ως επίλογο τη… σιωπηλή εντολή του Κόκκαλη -μπορεί και να παραδειγματίστηκε από τον Ζίκο- να μη σχολιαστεί από επίσημα ολυμπιακά χείλη η διαιτησία του σαββατιάτικου αγώνα. Κρατάω μικρό καλάθι γιατί, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, είπε προς τους συνεργάτες του πως ξέρει τι θα κάνει αυτός.

ΟΠΟΤΕ, κι επειδή ο πρόεδρος του Ολυμπιακού δεν είναι από αυτούς που, όπως ο ίδιος έχει τονίσει, μένουν απαθείς όταν νιώθουν αδικημένοι και τους κλέβουν τα κεκτημένα, είμαι σίγουρος πως ετοιμάζει την… αντεπίθεσή του.