Από το τζάμπολ της Α1 στις Εθνικές ποδοσφαίρου, μπάσκετ
Tου Γιαννη Κουκουλα
Τζάμπολ σήμερα στο επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ. Ενός πρωταθλήματος που εδώ και αρκετά χρόνια αποτελεί υπόθεση για δύο, για να καταλήγει στον έναν. Στον Παναθηναϊκό. Απλά ο Ολυμπιακός κάθε περίοδο ξεκινά με στόχο να του πάρει τα σκήπτρα. Πέρσι, παρόλο που κατάφερε να πάρει το πλεονέκτημα έδρας, δεν μπόρεσε να το εκμεταλλευτεί.
Εφέτος ξεκινάει με τον ίδιο σκοπό. Οπως φυσικά και ο Παναθηναϊκός που θέλει να διατηρήσει τα κεκτημένα του. Οπως λοιπόν γίνεται αντιληπτό και αυτή την περίοδο θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Μία κανονική περίοδος, στην οποία το μόνο ενδιαφέρον θα είναι ποιος από τους δύο θα τερματίσει πρώτος. Οι υπόλοιποι απλά θα παίζουν μεταξύ τους και θα ελπίζουν σε κάποια νίκη επί των «αιωνίων», όπως σήμερα που ο Αρης υποδέχεται τους «ερυθρόλευκους».
Επομένως η αγωνιστική πλευρά του πρωταθλήματος δεν παρουσιάζει κάποιο νέο ενδιαφέρον, μέχρι τους τελικούς. Ισως και γι αυτό είναι μειωμένο το ενδιαφέρον των καναλιών για να κλείσουν τις μεταδόσεις των αγώνων. Γεγονός που προβληματίζει τις διοικήσεις των ΚΑΕ.
Το ερώτημα όμως που γεννάται είναι κατά πόσο οι ίδιες προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το προϊόν τους και να βρουν τηλεοπτική στέγη, όπως το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Κεντρική διαχείριση τηλεοπτικών δικαιωμάτων δεν υπάρχει. Ακόμα και μέχρι προχθές η τηλεοπτική μετάδοση των αγώνων ήταν στον «αέρα» και ο ΕΣΑΚΕ σκεφτόταν την αναβολή της πρώτης αγωνιστικής. Ετσι οι περισσότερες ομάδες οικονομικά βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό της ΑΕΚ.
Κι αν η πάλαι ποτέ βασίλισσα της Ευρώπης είναι η κορυφή του παγόβουνου, υπάρχουν αρκετές ομάδες οι οποίες είναι άγνωστο το πώς θα «βγάλουν» τη χρονιά. Ο ΠΑΟΚ είναι άλλη μία από αυτές που κάποτε πρωταγωνιστούσαν στο ελληνικό μπάσκετ. Συμπτωματικά και από τις δύο πέρασε κάποια στιγμή ο ίδιος «σωτήρας».
Αλλά τότε, όπως και άλλες φορές, όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά και στο ποδόσφαιρο, ενδιαφέρθηκε κανείς ποιος είναι ο κύριος και από πού κρατάει η σκούφια του; Ποια τα εχέγγυα για να αναλάβει μία ομάδα; Ασχολήθηκαν οι λίγκες με το παρελθόν και να δουν ποιο είναι το μέλλον του κάθε ουρανοκατέβατου δήθεν επενδυτή;
Αλλά και το κράτος; Υπάρχει νόμος που να υποχρεώνει τον καθένα που θέλει να «φτιάξει» ένα προφίλ στην κοινωνία εκμεταλλευόμενος το όνομα ενός ιστορικού συλλόγου, να καταθέτει «πόθεν έσχες» και ποια είναι τα κεφάλαια που θα διαθέσει; Ετσι το επαγγελματικό μπάσκετ όπως και το ποδόσφαιρο είναι ξέφραγο αμπέλι, όπου μπορούν να εισβάλλουν τα κάθε λογής… φυντάνια.
Με αποτέλεσμα, μετά ένα χρονικό διάστημα και αφού κάνουν τη δουλειά τους, να εγκαταλείπουν τις ομάδες αφήνοντάς τες καταχρεωμένες. Τότε όλοι τρέχουν στο φιλεύσπλαχνο κράτος του οποίου οι πολιτικοί για τους δικούς τους λόγους προσπαθούν να τις βγάλουν από το αδιέξοδο. Τα παραδείγματα πολλά.
Μην πείτε πως ξέφυγα από το θέμα. Απλά το ένα φέρνει το άλλο και η κατάληξη είναι πάντα η ίδια. Χρόνο με χρόνο να παρακολουθούμε τα δύο επαγγελματικά μας πρωταθλήματα, μπάσκετ και ποδοσφαίρου, να γίνονται υπόθεση για δύο. Χωρίς να βλέπουμε ένα φως στο τούνελ με την ελπίδα πως μπορεί να αλλάξει κάτι.
Ο περίφημος ανταγωνισμός κοντεύει να γίνει απλή αναφορά στο λεξικό, με αποτέλεσμα και ο κόσμος, εκτός των φανατικών οπαδών, να απογοητεύεται και οι ομάδες να θυμίζουν… πύργο Βαβέλ, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία στα ρόστερ είναι ξένοι. Κατά τα άλλα περιμένουμε να αναδειχθούν ταλέντα για τις Εθνικές μας στα δύο αθλήματα…
