Wednesday, September 30, 2009

Τη… μίκρυναν πολύ την ΑΕΚ

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini. gr

ΣΕ τρiα συνεχόμενα παιχνίδια η ΑΕΚ έχασε οκτώ βαθμούς. Για τους δύο πρώτους στα Γιάννενα υπήρξαν οι δικαιολογίες της… κακιάς στιγμής και της ατυχίας. Στους επόμενους τρεις με τον Ολυμπιακό, ο μη καταλογισμός του πέναλτι από τον Δαλούκα στο χέρι του Μέλμπεργκ. Oμως, οι οπαδοί της είδαν πως οι παίκτες της ομάδας τους προσπάθησαν, τα έδωσαν όλα και γι’ αυτό στο τέλος τους χειροκρότησαν, παρά την ήττα.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όπου χάθηκαν και οι επόμενοι τρεις βαθμοί, οι αποδοκιμασίες είχαν αρχίσει πολύ πριν τελειώσει το ματς. Κι αυτό όχι γιατί ήταν πίσω στο σκορ, αλλά επειδή έβλεπαν πως δεν υπήρχε το πάθος εκ μέρους των παικτών και κατ’ επέκταση η προσπάθεια με όλες τις δυνάμεις τους για να ισοφαρίσουν και να διεκδικήσουν τη νίκη.

ΤΙ σημαiνει αυτό; Πως δεν υπήρχε το φυσικό κουράγιο; Πιστεύω πως όχι, διότι η ΑΕΚ έχει δείξει πως είναι μια ομάδα προπονημένη. Επομένως, την αιτία πρέπει να την αναζητήσουν οι υπεύθυνοι στην ψυχολογία που έχουν οι ποδοσφαιριστές και ειδικά οι ξένοι, οι οποίοι και απαρτίζουν τον βασικό κορμό. Xαρακτηριστικά στο παιχνίδι της Κυριακής μόνο ο Καφές ήταν Ελληνας. Πως αφού βρέθηκαν πίσω στο σκορ, το παιχνίδι έχει χαθεί.

ΠΟΙΟΣ όμως από τη διοίκηση μπορεί να εμπνεύσει τους ξένους για να αισθανθούν το μέγεθος και το βάρος που έχει η φανέλα με τον Δικέφαλο αετό στο στήθος; Αυτοί που στο πρόγραμμα του αγώνα έγραψαν «να αποκτήσουμε τη στόφα μεγάλης ομάδας»; Τόσο λοιπόν «μικρή» θεωρούν την ΑΕΚ; Αν πράγματι πιστεύουν πως είναι και πρέπει να… μεγαλώσει, καλύτερα να τα παρατήσουν και να φύγουν, διότι μόνο σε χειρότερη θέση θα την φτάσουν…

ΤΗΝ ΑΕΚ, όπως την είδα στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, την έχουν «μικρύνει» πολύ. Οχι αγωνιστικά, αλλά σαν ιδέα, σαν σύλλογο, σαν ιστορία. Κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στον τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν οι παίκτες μετά το γκολ του Σαλπιγγίδη. Επί τριάντα λεπτά πελαγοδρομούσαν, χωρίς να βρεθεί ούτε ένας μέσα στο γήπεδο, αλλά και από τον πάγκο να τους εμψυχώσει.

ΝΑ τους βάλει τις φωνές, να τους ξυπνήσει… Να τους δώσει να καταλάβουν πως μπορούν μέσα στα επόμενα σαράντα λεπτά να ανατρέψουν την εις βάρος τους κατάσταση. Ουδείς βρέθηκε να το κάνει αυτό. Και μόλις μετά το ογδοηκοστό λεπτό, όταν οι αποδοκιμασίες από τους οπαδούς είχαν αρχίσει να γίνονται και… απειλητικές, είδα πως κάποιοι από τους παίκτες άρχισαν να τρέχουν και να πιέζουν…

ΤΟΤΕ όμως ήταν πολύ αργά για να αλλάξει κάτι και να θυμίσει την ΑΕΚ που ήταν κάποτε…

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 07:25:54 | Permalink | No Comments »

Tuesday, September 29, 2009

Στους τυφλούς, ο μονόφθαλμος

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini. gr

ΟΙ ΜΟΝΟΙ που μπορούν να χαίρονται από την Κυριακή το βράδυ, είναι οι οπαδοί του Παναθηναϊκού και φυσικά και ο Τεν Κάτε, που μετά τα ευρωπαϊκά… χαστούκια αισθάνεται πιο άνετος στον πάγκο του. Το «πέντε στα πέντε» και με νίκη σε ντέρμπι εκτός έδρας του γέμισε τα πνευμόνια με αέρα…

ΒΕΒΑΙΑ για να πάρει βαθιά ανάσα, χρειάστηκε η οξυδέρκεια του Σαλπιγγίδη στο 48΄, διότι μέχρι εκεί και για ένα ολόκληρο ημίχρονο η ομάδα του δεν είχε πατήσει στην περιοχή της ΑΕΚ. Η οποία μάλιστα δεν θύμιζε τίποτα από τον καλό εαυτό της που είχε στο παιχνίδι της Τετάρτης με τον Ολυμπιακό. Της έλειπαν τα πάντα. Πάθος, πείσμα και θέληση να πάρει τους τρεις βαθμούς.

ΜΠΟΡΕΙ βέβαια ο Τεν Κάτε να είπε μετά το παιχνίδι, αναφορικά με την μη χρησιμοποίηση του Σισέ στην αρχική ενδεκάδα, πως «ο νικητής έχει πάντα δίκιο», όμως θα πρέπει να προβληματιστεί για την επιθετική δραστηριότητα της ομάδος του και να μην κρυφτεί πίσω από το τρίποντο. Δύο σουτ σε όλο το παιχνίδι. Ενα το γκολ του Σαλπιγγίδη και το δεύτερο μετά από αυτό, από τον Σισέ. Γι’ αυτό και οι δεκαπέντε βαθμοί σε πέντε αγώνες δεν πρέπει να του ρίξουν στάχτη στα μάτια…

ΟΠΩΣ είχαν ρίξει οι τελευταίες μεταγραφές στους οπαδούς της ΑΕΚ, που πίστεψαν πως μπορεί η ομάδα τους να βρεθεί μετά από δεκαέξι χρόνια στην κορυφή. Την Κυριακή το βράδυ συνειδητοποίησαν πως άλλη μία χρονιά πολύ γρήγορα τελείωσε για την υπόθεση τίτλος. Οσο και στο ποδόσφαιρο δεν μπορούμε «ποτέ να λέμε ποτέ», είναι εμφανές πως με το υλικό που διαθέτει δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τους «αιωνίους».

ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ για άλλη μία χρονιά θα είναι αντιμέτωποι στην κούρσα που οδηγεί τον νικητή στην απευθείας συμμετοχή στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Καθώς μάλιστα ο ΠΑΟΚ, είναι πολύ κατώτερος των προσδοκιών των φίλων του, ενώ ο Αρης μπορεί να δείχνει καλύτερος από τον συμπολίτη του, αλλά όχι σε σημείο που να απειλήσει τους δύο, οι οποίοι μάλλον θα τρέχουν μόνοι τους.

ΔΙΟΤΙ, είναι φυσικό και ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας παιχνίδι με παιχνίδι θα βρει καλύτερα πατήματα ως ομάδα, αλλά και ο Ολυμπιακός με την επιστροφή των Μαρέσκα και Γκαλέτι, θα μπορέσει να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο. Οι τρεις συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα, με τις δύο σε ντέρμπι εκτός έδρας, τον έβγαλαν από το… τούνελ του Κετσπάγια. Ομως σε καμιά περίπτωση δεν πείθει πως θα μπορέσει να αντέξει σε συνεχόμενα ματς πρωταθλήματος και Τσάμπιονς Λιγκ.

ΟΤΑΝ μάλιστα κάποια από τα τελευταία, όπως το αποψινό, είναι με αντίπαλο την Αρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ. Παιχνίδι στο οποίο θα φανούν οι αντοχές των «ερυθρολεύκων». Αν το ξεπεράσει, ακόμα και με μία… τιμητική ήττα, τότε θα έχει τα κουράγια για τη συνέχεια. Αν συντριβεί, τότε θα υπάρξουν πάλι ταρακουνήματα…

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 06:59:03 | Permalink | No Comments »

Sunday, September 27, 2009

Ντέρμπι χωρίς άλλα περιθώρια

Tου Γιαννη Kουκουλα / kouk@kathimerini.gr

Δεύτερο ντέρμπι, εντός τεσσάρων ημερών, απόψε στο Ολυμπιακό Στάδιο. Η ΑΕΚ υποδέχεται τον Παναθηναϊκό, σε ένα παιχνίδι το οποίο για τη γηπεδούχο είναι πολύ πιο κρίσιμο απ’ ό,τι για τον φιλοξενούμενο.


Ενα ματς στο οποίο καλούνται όλοι που θα έχουν τον δικό τους ρόλο, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλογιστούν τις ευθύνες τους, ώστε απόψε το βράδυ να μην υπάρξουν πάλι αφορισμοί κατά διαιτητών, παικτών και οπαδών.

Από την περασμένη Kυριακή έως σήμερα, βαρεθήκαμε όλοι να αναλύουμε τη διαιτησία και τα παρελκόμενά της στα περισσότερα παιχνίδια. Ας μην αναγκαστούμε από αύριο να βρεθούμε στο ίδιο έργο θεατές και να σταθούμε μόνο στα όσα θα γίνουν πάνω στον χλοοτάπητα του μεγαλοπρεπούς σταδίου του Αμαρουσίου. Κι αυτά να είναι οι ενέργειες των παικτών και το πλούσιο θέαμα που περιμένουμε να μας προσφέρουν.

Διότι και οι δύο αντίπαλοι, απ’ όσα μας έχουν δείξει μέχρι σήμερα, μπορούν να αποζημιώσουν με το παραπάνω και όσους βρεθούν στις εξέδρες και αυτούς που θα κάτσουν στην πολυθρόνα τους για να παρακολουθήσουν τον αγώνα.

Η γηπεδούχος ΑΕΚ, στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, παρουσίασε μία ομάδα με προγραμματισμό. Εχει αδυναμίες στην αμυντική λειτουργία, ειδικά στον άξονα, αλλά επιθετικά λειτουργεί πολύ καλά. Μένει να βρει τρόπο να αξιοποιεί με καλύτερο ποσοστό τις ευκαιρίες που δημιουργεί.

Είναι δύο προβλήματα στα οποία καλείται να βρει λύσεις ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, ώστε να μην υπάρξει κι άλλη απώλεια βαθμών μετά τους πέντε που χάθηκαν σε δύο συναπτά παιχνίδια. Αν χάσει σήμερα η ΑΕΚ, τότε οι επιπτώσεις δεν θα είναι μόνο βαθμολογικές. Θα απολέσει μεγάλο μέρος από το κουράγιο και το ηθικό των παικτών, ώστε να κυνηγήσουν κάτι καλύτερο, απ’ ό,τι πέτυχαν πέρσι. Και μαζί με τους ποδοσφαιριστές, και η τεχνική ηγεσία και οι οπαδοί θα χάσουν τον ενθουσιασμό τους.

Ο Παναθηναϊκός, από την πλευρά του, έχει και εκείνος τα ίδια αγωνιστικά προβλήματα. Αμυνα η οποία δεν εμπνέει εμπιστοσύνη, έστω κι αν στο πρωτάθλημα έχει δεχτεί μόνο ένα γκολ. Ενώ επιθετικά, αν και η προσφορά του Σισέ μέχρι τώρα είναι αντιστρόφως ανάλογη με τα λεφτά που κοστίζει στην ΠΑΕ, βρίσκει λύσεις.

Ο φιλοξενούμενος απόψε θα έχει λιγότερο άγχος απ’ ό,τι η γηπεδούχος, που δεν έχει περιθώρια απώλειας βαθμών. Μπορεί ο Τεν Κάτε και οι παίκτες του να θέλουν το πέντε στα πέντε, για να κρατήσουν τη διαφορά από τους διώκτες του ή και να την αυξήσουν, όμως και μία ισοπαλία σε ένα ντέρμπι εκτός έδρας δεν θα τους… κακοφανεί.

Οπότε ο Ολλανδός προπονητής αναμένεται να ζητήσει από τους ποδοσφαιριστές του να δείξουν περισσότερη προσοχή στα αμυντικά τους καθήκοντα. Κάτι που δεν μπορεί να κάνει ο Ντούσαν Μπάγεβιτς, που είναι υποχρεωμένος να αναζητήσει το γκολ, όχι περιμένοντας τον αντίπαλο, αλλά δίνοντας εντολή για περισσότερο επιθετικό πνεύμα. Γεγονός που πιθανόν να του δημιουργήσει αμυντικά προβλήματα.

Τέλος, όσο και τα ευχολόγια δεν βοηθούν, ας ελπίσουμε πως η διαιτησία δεν θα προκαλέσει με τις αποφάσεις της. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για λάθη. Οσο κι αν αυτά θεωρούνται ανθρώπινα.

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 08:41:06 | Permalink | No Comments »

Saturday, September 26, 2009

Το χάλκινο μετάλλιο να μην κρύψει το δάσος

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini. gr

Για άλλη μία φορά η εθνική μπάσκετ κατέκτησε ένα μετάλλιο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Αυτή τη φορά το χάλκινο. Κι αν σ’ αυτό προσθέσουμε αυτά που έχει πάρει η ίδια, αλλά και οι έφηβοι και οι νέοι και οι παίδες, θα χάσουμε τον λογαριασμό. Επομένως, μπορούμε να θεωρήσουμε πως σε διάρκεια χρόνου, είναι το ομαδικό άθλημα που μας έχει προσφέρει τις περισσότερες επιτυχίες. Εστω κι αν υπάρχει ο τίτλος του Ευρωπαϊκού από την εθνική ποδοσφαίρου το 2004.

Οσο λοιπόν κι αν είναι μεγαλύτερος ο βαθμός δυσκολίας στην ασπρόμαυρη μπάλα απ’ ό, τι στην πορτοκαλιά, για την κατάκτηση ενός μεταλλίου σε διεθνείς διοργανώσεις, στην ιστορία το μπάσκετ θα παραμείνει αυτό που προσέφερε στους Ελληνες φιλάθλους τις μεγαλύτερες συγκινήσεις. Διότι δεν μπορούμε να περιμένουμε πως το ποδόσφαιρο θα πετύχει κάτι ανάλογο μ’ αυτό της Πορτογαλίας. Τα θαύματα δεν επαναλαμβάνονται…

Ομως επειδή… η αξία του ηττημένου δίνει δόξα στον νικητή, είναι απαραίτητο να πέσουν λίγο οι θριαμβευτικοί τόνοι απ’ όλους όσοι ασχολούνται με το μπάσκετ. Από την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, τον Καζλάουσκας, τους παίκτες και ειδικά από κάποιους… όψιμους θαυμαστές του αθλήματος που το ανακάλυψαν πρόσφατα.

Ναι, η Εθνική μας κατετάγη τρίτη στην Πολωνία. Αλλά ποιους αντιπάλους ξεπέρασε; Κινδύνεψε να χάσει την πρόκριση στην τετράδα από την αιώνια «loser» Τουρκία, η οποία με τον Τάνιεβιτς προπονητή δεν είχε τερματίσει πάνω από τη δωδέκατη θέση σε Ευρωπαϊκό, ενώ φέτος πήρε την όγδοη. Και φυσικά, είναι γνωστό πως μόλις βρήκε μπροστά της την Ισπανία, έχασε πανηγυρικά.

Για να μην υπάρξει παρεξήγηση. Η επιτυχία αυτών των νέων παιδιών που κλήθηκαν, συν τοις άλλοις, να καλύψουν τα κενά του Διαμαντίδη και Παπαλουκά είναι μεγάλη και τους αξίζουν συγχαρητήρια. Ομως, προς Θεού, μην αναγάγουμε αυτή την επιτυχία σε… εθνική εορτή, αλλά να προσπαθήσουν οι αρμόδιοι να την εκμεταλλευθούν. Κι αυτό θα γίνει μόνο αν δεν κρυφτούν πίσω από το πρόσφατο χάλκινο μετάλλιο…

Διότι γενικά το άθλημα σε επίπεδο εθνικών ομάδων φθίνει. Οι ακριβοί παίκτες στην πλειοψηφία τους αποφεύγουν τις εθνικές ομάδες των χωρών τους, φοβούμενοι κάποιον τραυματισμό. Οχι μόνο δεν λαμβάνουν μέρος στα Ευρωπαϊκά, αλλά ούτε και στα Παγκόσμια. Εξαίρεση κάνουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και σ’ αυτούς όχι όλοι.

Σε συλλογικό επίπεδο, στην Ευρώπη εδώ και χρόνια κυριαρχούν έξι - εφτά ομάδες από τις οποίες οι τέσσερις φτάνουν στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας. Δεν υπάρχουν άλλες. Κι αυτό συμβαίνει επειδή κάθε χρόνο το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών μεγαλώνει συνεχώς υπέρ των πρώτων.

Μπορεί όμως έτσι να αναπτυχθεί το άθλημα και να βγουν νέοι παίκτες για την Εθνική; Τα δύο νέα παιδιά, ο Καλάθης και ο Κουφός είναι Ελληνόπουλα που έμαθαν το μπάσκετ στην Αμερική, ενώ μόνο ο Καϊμακόγλου και ο Καλαμπόκης από τους διεθνείς μας δεν παίζουν στους δύο «αιωνίους». Κάτι που δείχνει πως τίποτα δεν υπάρχει πίσω από τα λαμπερά φώτα της βιτρίνας.

Αντί λοιπόν για θριαμβολογίες, όλοι που ασχολούνται με το άθλημα να δουν πώς θα αναδείξουν νέα ταλέντα που θα πλαισιώσουν αυτά τα παιδιά. Διότι μια εθνική ομάδα πρέπει να βασίζεται σε πολύ περισσότερους παίκτες από τους βασικούς της.

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 09:13:32 | Permalink | No Comments »

Friday, September 25, 2009

Οχι κ. πρόεδρε δεν πάει καλά…

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini.gr

ΒΙΑΣΤΗΚΕ ο πρόεδρος της ΕΠΟ Σοφοκλής Πιλάβιος να δηλώσει πως η διαιτησία ξεκίνησε καλά στο νέο πρωτάθλημα. Μέσα σε δύο αγωνιστικές αποδείχθηκε πως ακόμα χρειάζεται πολλή δουλειά και από την ομοσπονδία και από τη νέα ηγεσία της.

ΝΤΑΚΟΣ, Κύρκος και Δαλούκας, για να αναφερθώ σ’ αυτούς που έκαναν τα πιο χαρακτηριστικά λάθη, προκάλεσαν την κοινή γνώμη με τις αποφάσεις τους. Σε φάσεις που δεν χρειαζόταν ούτε μεγάλη εμπειρία ούτε καν… σκέψη τι θα έπρεπε να υποδείξουν.

ΕΤΣΙ χθες έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους στις αθλητικές εφημερίδες τα πρωτοσέλιδα, με την «παράγκα», τα «εγκλήματα» και όλα τα άλλα που εδώ και χρόνια χαρακτηρίζουν το επαγγελματικό μας πρωτάθλημα. Αυτά που σκιάζουν τις αποδόσεις παικτών, όπως του Βασίλη Τοροσίδη την Τετάρτη στο Ολυμπιακό Στάδιο, ή το ποδόσφαιρο υψηλού επιπέδου που παρουσίασαν Παναθηναϊκός και Αρης την Κυριακή στο Μαρούσι.

ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ όλων είναι πως ο κόσμος πλέον, επηρεασμένος και από μερίδα του αθλητικού Τύπου, δεν μπορεί να δεχτεί πως όλα τα λάθη των διαιτητών είναι ανθρώπινα.

ΠΙΣΤΕΥΩ πως πέρα από το αν διαθέτει η διαιτησία μας καλούς ρέφερι, το μεγάλο πρόβλημα είναι πως πίσω από κάθε λαθεμένη απόφαση, ο οπαδός πιστεύει πως υπάρχει και μία «παράγκα». Την Κυριακή το βράδυ οι Ολυμπιακοί έβλεπαν… πράσινη. Την Τετάρτη το απόγευμα οι φίλοι του ΠΑΟΚ το… αθηναϊκό κατεστημένο και το βράδυ της ίδιας μέρας αυτοί της ΑΕΚ, μαζί με τους Παναθηναϊκούς, την «κόκκινη»!

ΠΡΕΠΕΙ λοιπόν οι παράγοντες, προπονητές και παίκτες να κατανοήσουν πως ακόμα κι αν αισθάνονται πως αδικήθηκαν κατάφωρα να προσπαθούν να μη ρίχνουν λάδι στην φωτιά. Δηλώσεις όπως αυτή του Ντούσαν Μπάγεβιτς, «Δεν θέλω να μιλάω για διαιτησία. Δεν μπορώ να μιλήσω, δυστυχώς… Εχω τόσα νεύρα… Μην με προκαλείτε», είναι φωτιά στο φιτίλι που οδηγεί στον δυναμίτη!

ΚΑΛΥΤΕΡΑ να έλεγε «ναι πιστεύω πως ήταν πέναλτι». Δεν θα εννοούσε τίποτα περισσότερο από αυτό που είδαν όσοι βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ ή όσοι παρακολούθησαν το ματς από την τηλεόραση. Ενώ με την… αόριστη αυτή δήλωση άφησε πολλά υπονοούμενα, τα οποία ο οπαδός τα ερμηνεύει όπως αυτός θέλει και επιθυμεί.

ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ οι παράγοντες του ποδοσφαίρου μας επιθυμούν ειλικρινά να λύσουν το πρόβλημα της διαιτησίας, ας κοιτάξουν στον… καθρέφτη κι ας αναρωτηθούν αν πράγματι θέλουν αξιοκρατική διαιτησία ή διαιτητές που θα ευνοούν μόνο την ομάδα τους εις βάρος των αντιπάλων!

ΑΛΛΑ και μερίδα του τελευταίου ας καταλάβει επιτέλους πως το να εκμεταλλεύεται τον φανατισμό των οπαδών οδηγεί σε επικίνδυνα μονοπάτια, για να μην πω… λεωφόρους, όπως αυτής της Παιανίας…ής της Παιανίας…

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 08:00:51 | Permalink | No Comments »

Thursday, September 24, 2009

Οχι νέα εποχή… ψυχρού πολέμου

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini. gr

Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ επισήμως και ανεπισήμως, εδώ και χρόνια διαμαρτύρεται για τη διαιτησία. Ισχυριζόταν και ισχυρίζεται ότι ο Ολυμπιακός ήταν πάντα ο ευνοημένος και πως τα περισσότερα από τα δώδεκα πρωταθλήματα των τελευταίων δεκατριών ετών τα κατέκτησε χάρη στα υπέρ αυτού σφυρίγματα των διαιτητών.

ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σε πολλά από όσα υποστηρίζει έχει δίκιο. Oπως δίκιο έχουν και οι υπόλοιπες ομάδες όταν διαμαρτύρονται πως σχεδόν πάντα οι άρχοντες των αγώνων δεν αποφασίζουν αξιοκρατικά, αλλά με βάση το ειδικό βάρος που έχουν οι λεγόμενες μεγάλες.

ΟΛΟΙ όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο θέλουμε να υπάρξει ένα αξιοκρατικό πρωτάθλημα, χωρίς να ακούμε κάθε αγωνιστική διαμαρτυρίες για τις αποφάσεις των διαιτητών, κάποιες από τις οποίες πιθανόν και να αλλοιώνουν αποτελέσματα.

ΜΕΤΑΞΥ αυτών που ζητούσαν και πιστεύω πως εξακολουθούν να ζητούν διαιτησίες, με μόνον ανθρώπινα λάθη, ήταν και η διοίκηση του πολυμετοχικού Παναθηναϊκού. Κάτι που εκτιμήθηκε από τον φίλαθλο κόσμο, ασχέτως συλλογικών προτιμήσεων.

ΜΕΤΑ την αλλαγή στην ηγεσία της ΕΠΟ και την παρουσία νέων προσώπων στον νευραλγικό τομέα της διαιτησίας, ο κόσμος πίστεψε πως επιτέλους δεν θα αναγάγουμε το κάθε λάθος σφύριγμα σε… εθνικό θέμα. Ούτε θα ασχοληθούμε ξανά με «παράγκες» ή με εύνοια προς τον έναν ή τον άλλον.

ΚΙ ΟΜΩΣ, πριν ακόμη μπούμε στην πέμπτη αγωνιστική, άρχισαν τα… όργανα. Ολυμπιακές κραυγές για το ακυρωθέν γκολ που προανέφερα και αντίστοιχες παναθηναϊκές μετά τα δημοσιεύματα για τον μη καταλογισμό του πέναλτι υπέρ του Αρη στον αγώνα της Κυριακής.

«ΠΡΟΤΕΙΝΩ τα παπαγαλάκια που μιλούν περί διαιτησίας να ανοίξουν τον φάκελο των 13 ετών και να σταματήσουν να λένε αηδίες», ήταν η απάντηση του προέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει το κλίμα που συντηρείται αρκετές μέρες μετά την Κυριακή.

ΣΙΓΟΥΡΑ ο Νικόλας Πατέρας έχει δίκιο να αγανακτεί επειδή εξακολουθεί να κουβεντιάζεται, και με αρκετά υπονοούμενα, ένα λάθος, όσο σοβαρό και να ήταν, τόσες μέρες. Ομως, στην τοποθέτησή του έπρεπε να αποφύγει να αναφερθεί στο παρελθόν.

ΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ επιτέλους και οι δύο πλευρές πως ο κόσμος βαρέθηκε τις… κοκορομαχίες τους και θέλει να δει να παίζεται ποδόσφαιρο μπροστά σε γεμάτες εξέδρες και με οπαδούς αμφοτέρων των ομάδων. Και είναι σίγουρο πως δημοσιεύματα όπως αυτά που ακολούθησαν τον αγώνα Παναθηναϊκού - Αρη και δηλώσεις σαν αυτές του προέδρου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός δεν βοηθούν προς αυτόν τον στόχο.
Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 06:59:55 | Permalink | No Comments »

Wednesday, September 23, 2009

Ντέρμπι, οδηγός για τη συνέχεια

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini. gr

ΕΙΝΑΙ το πρώτο ντέρμπι της χρονιάς στο Λεκανοπέδιο. Η ΑΕΚ υποδέχεται τον Ολυμπιακό σ’ ένα παιχνίδι που θα το παρακολουθεί με άμεσο ενδιαφέρον ο Παναθηναϊκός ο οποίος θα παίξει ως φιλοξενούμενος στο ΟΑΚΑ, την Κυριακή με την ομάδα του Μπάγεβιτς.

ΛΕΝΕ πως αυτά τα ματς δεν κρίνουν το πρωτάθλημα. Δεν είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Διότι μπορεί μεν η απώλεια κάποιων βαθμών σε ένα τέτοιο παιχνίδι να καλυφθεί στη διάρκεια, αλλά σίγουρα μια νίκη παίζει σημαντικό ρόλο, εκτός από τη συγκομιδή βαθμών, και στον ψυχολογικό τομέα.

ΑΝ σήμερα νικήσει ο Ολυμπιακός, θα έχει ξεπεράσει πλήρως την περιπέτειά του με την υπόθεση Κετσπάγια και θα επιβεβαιώσει πως θα είναι πάλι βασικός διεκδικητής του τίτλου, έχοντας βγάλει τρία εκτός έδρας σπουδαία ματς σε Λάρισα, Τούμπα και το σημερινό με μηδέν απώλειες. Σίγουρα αυτό δεν θα σημαίνει πως βρήκε τον ρυθμό ως ομάδα, που είχε τα προηγούμενα χρόνια.

ΓΙΑ την ΑΕΚ το παιχνίδι είναι πιο κρίσιμο. Και διότι ως γηπεδούχος θέλει να μη χάσει βαθμούς στο γήπεδό της, αλλά και επειδή πρέπει να πείσει φίλους και… εχθρούς πως έχει σοβαρές βλέψεις για τον τίτλο. Και στην παρούσα στιγμή, μόνο με μία νίκη σε ένα ντέρμπι θα μπορέσει να το κάνει. Οταν μάλιστα ο αντίπαλος θα είναι πάλι με σοβαρές απώλειες βασικών του παικτών, τότε κάθε άλλο αποτέλεσμα θα θεωρηθεί αποτυχία.

Ο ΤΡΙΤΟΣ ενδιαφερόμενος, Παναθηναϊκός μάλλον θα επιθυμεί την ισοπαλία. Ωστε αν την Κυριακή πετύχει το τρίποντο, να έχει αποσπαστεί μόλις από την πέμπτη αγωνιστική με τέσσερις βαθμούς από τους δύο βασικούς του αντιπάλους στην κούρσα για το πρωτάθλημα.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ και με αυτό που έχουν παρουσιάσει οι δύο σημερινοί αντίπαλοι, δεν υπάρχει φαβορί. Ναι μεν η ΑΕΚ θα έχει τη συμπαράσταση του κόσμου της και ο Μπάγεβιτς δεν έχει προβλήματα στον καταρτισμό της ενδεκάδας, όμως η απειρία αρκετών παικτών του είναι εμφανής.

Ο ΜΠΟΖΙΝΤΑΡ Μπάντοβιτς που θα έχει δίπλα του τον Ζίκο, αλλά θα είναι μάλλον αυτός που θα αποφασίσει για την ενδεκάδα και θα καθοδηγεί τους παίκτες κατά τη διάρκεια του αγώνα, θα έχει πάλι απουσίες. Σίγουρα, όμως, μετά το διπλό της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη, οι ποδοσφαιριστές του θα μπουν στον αγωνιστικό χώρο με τελείως διαφορετική ψυχολογία από αυτήν που είχαν πριν από τον αγώνα με την Αλκμααρ.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ αυτό, μαζί με την εμπειρία που έχουν από τέτοια ντέρμπι, οι περισσότεροι από τους φιλοξενούμενους, που θα αγωνιστούν σήμερα εξισορροπεί τα ντεζαβαντάζ του εκτός έδρας αγώνα, αλλά και όποιων απουσιών θα έχει η φιλοξενούμενη ομάδα.

ΦΥΣΙΚΑ, επειδή το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ – εκεί υπάρχουν περιθώρια να διορθωθούν ένα ή περισσότερα λάθη– πιστεύω πως βασικό ρόλο στην εξέλιξη του παιχνιδιού και στο αποτέλεσμα θα παίξουν η ψυχραιμία και η εκμετάλλευση των ευκαιριών.

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 12:52:55 | Permalink | No Comments »

Tuesday, September 22, 2009

Τέτοια παιχνίδια θέλει ο κόσμος

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini.gr

ΜΕ τeτοιουs αγώνες, μπορεί να φτάσουμε στο σημείο να δούμε πάλι μαυραγορίτες να πουλάνε εισιτήρια. Παναθηναϊκός - Αρης, Γιάννενα - ΑΕΚ και ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός (αυτά τα τρία είδα ολοκληρωμένα από την τηλεόραση) μπορεί, εκτός από το πρώτο, να μη διεκδικούν δάφνες για ποδόσφαιρο υψηλών προδιαγραφών, αλλά σίγουρα προσφέρουν στο άθλημα. Ρυθμό, δύναμη και φυσικά όλα απρόοπτο φινάλε. Τι άλλο να ζητήσει ο φίλαθλος από ένα παιχνίδι;

ΜΙΑ 8.8 διαιτησία θα πείτε. Ναι, ο Ντάκος με τον μη καταλογισμό του πέναλτι εις βάρος του Παναθηναϊκού στέρησε από τον Αρη τον βαθμό που άξιζε, ενώ ο Κάκος στην Τούμπα δεν προστάτευσε τους ποδοσφαιριστές και των δύο ομάδων, αφήνοντας ατιμώρητους κάποιους για το σκληρό τους παιχνίδι. Μπορεί ο δεύτερος να μην διαμόρφωσε το αποτέλεσμα με τα λάθη του, όμως άφησε να κινδυνέψει η σωματική ακεραιότητα των παικτών.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ αγωνιστική έδειξε πως ο Παναθηναϊκός εφέτος δεν θα… πετάει βαθμούς, όπως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια. Πως ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να έχει τον στόμφο της ομάδας που δεν τα παρατάει ακόμα και όταν είναι με την πλάτη στον τοίχο, ενώ η ΑΕΚ για τρίτο παιχνίδι δεν μπόρεσε να κλειδώσει τη νίκη. Στα δύο πρώτα τη γλίτωσε. Προχθές, το πλήρωσε. Ισως γιατί και ο Μπάγεβιτς, αντί να πάει για το 0-2, προσπάθησε να διαφυλάξει το 0-1.

ΟΠΩΣ ακριβώς και ο Φερνάντο Σάντος, που για άλλη μία φορά δεν «τόλμησε». Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε μέσα στην «καυτή» Τούμπα. Ο Ολυμπιακός, αποδεκατισμένος από τους τραυματισμούς, δεν σκεφτόταν να βγει μπροστά για την ισοφάριση, μέχρι που κατάλαβε πως ο αντίπαλος του έλεγε, με τον τρόπο που αγωνιζόταν…, πέρασε. Και επειδή ο νταμπλούχος διαθέτει παίκτες με ποδοσφαιρική «μαγκιά», έκλεψε το ματς, αφήνοντας τον γηπεδούχο να σκέφτεται το δοκάρι του Φιλομένο.

Ο ΜΠΟΖΙΝΤΑΡ Μπάντοβιτς δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να βάλει όσους παίκτες διέθετε στην κατάλληλη θέση. Δεν προσπάθησε να βγάλει λαγό από το καπέλο του. Ομως επειδή γνωρίζει σε ποια ομάδα είναι και τι στόχους έχει αυτή, τόλμησε να κτυπήσει το παιχνίδι στο τελευταίο τέταρτο και του βγήκε. Και μια απορία; Αν δεν είχε υπογράψει ο Κόκκαλης με τον Ζίκο, θα το έκανε σήμερα δίνοντάς του πάνω από 1.500.000 ευρώ τον χρόνο;

ΟΠΩΣ βγήκε και του Τεν Κάτε, που κατέβασε την ομάδα με αρκετές αλλαγές και επιπλέον είδε να χάνει δύο παίκτες του από τραυματισμούς. Κι όμως αν και βρέθηκε πίσω στο σκορ, μπόρεσε να γυρίσει το ματς και να πετύχει το τέταρτο τρίποντο σε ισάριθμους αγώνες.

ΕΝΑ τρίποντο που δεν το έχουν πετύχει Λάρισα, Ατρόμητος, Πανιώνιος και Πανθρακικός. Κι αν δεχτούμε πως η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, για τους τέσσερις, η περίοδος δεν προμηνύεται και πολύ ευχάριστη.

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 08:02:40 | Permalink | No Comments »

Sunday, September 20, 2009

Αλλο Ευρώπη… άλλο Νευροκόπι

Tου Γιαννη Kουκουλα / kouk@kathimerini.gr

Η ήττα του Παναθηναϊκού, στην πρεμιέρα του Europa League από την Γκαλατάσαραϊ με 3-1 στο Ολυμπιακό Στάδιο πρέπει να αποτελέσει το «καμπανάκι» για τον Τεν Κάτε και τη διοίκηση του συλλόγου. Αλλά και για τους οπαδούς τους, οι οποίοι μετά το 3Χ3 στο πρωτάθλημα άρχισαν να προετοιμάζονται για τη… φιέστα της κατάκτησης του τίτλου.

Αποδείχθηκε πως η απόδοση και τα αποτελέσματα στην εγχώρια διοργάνωση δεν μπορούν να αποτελούν οδηγό και κριτήριο για την Ευρώπη. Ειδικά που από φέτος η δεύτερη στην τάξη διοργάνωση της Γηραιάς Ηπείρου έχει αναβαθμιστεί και οι ομάδες που μετέχουν έχουν βλέψεις και υψηλούς στόχους.

Σίγουρα η τουρκική ομάδα με προπονητή τον Φρανκ Ράικαρντ έδειξε πως είναι μία κλάση ανώτερη από αυτήν του Παναθηναϊκού. Και σε ποιότητα ποδοσφαιριστών αλλά και σε αγωνιστική τακτική.

Γι’ αυτό και φάνηκε η αδυναμία του γηπεδούχου σχεδόν σε όλους τους τομείς. Ειδικά όμως στην αμυντική λειτουργία, όταν η φιλοξενούμενη με αντεπιθέσεις από όλες τις πλευρές δημιουργούσε φάσεις για γκολ στην εστία του Γκαλίνοβιτς.

Το παιχνίδι της Πέμπτης όμως ανήκει στο παρελθόν και η πρόκριση για την επόμενη φάση δεν έχει χαθεί, αφού υπολείπονται πολλά ακόμα παιχνίδια, στα οποία ο Παναθηναϊκός μπορεί να καλύψει το χαμένο έδαφος και να κατακτήσει ακόμα και την πρώτη θέση. Εξάλλου με την περσινή του πορεία στο Τσάμπιονς Λιγκ έχει αποδείξει πως μπορεί να παίρνει αποτελέσματα εκτός έδρας.

Για να συμβεί όμως αυτό θα πρέπει απαραιτήτως ο Τεν Κάτε να βρει λύσεις ώστε ομάδες του επιπέδου της Γκαλατάσαραϊ να μην πετυχαίνουν τόσο άνετα τρία τέρματα και να χάνουν ευκαιρίες για άλλα τόσα. Και δεν αναφέρομαι μόνο στους τέσσερις της αμυντικής γραμμής που χρησιμοποίησε ο Ολλανδός προπονητής. Από τους οποίους ο Μαρίνος έπαιζε για πρώτη φορά σε ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι υψηλού επιπέδου, ενώ οι δύο κεντρικοί αμυντικοί προσπαθούν ακόμα να μάθει ο ένας τον τρόπο που αγωνίζεται ο άλλος

Πρέπει επιτέλους να δώσει να καταλάβει και ο Ζιλμπέρτο Σίλβα αλλά και ο Κώστας Κατσουράνης, πως πρέπει να «τρώνε σίδερα» στον νευραλγικό αυτό χώρο και να μην αφήνουν έκθετους τους συμπαίκτες τους στην τελευταία γραμμή άμυνας. Εκεί όποιοι και να είναι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Η πίεση θα επιφέρει το λάθος, όπως έγινε στην περίπτωση του Μαρίνου, που έδωσε το πρώτο γκολ… δώρο στην τουρκική ομάδα.

Αλλά ούτε και η ανάπτυξη της ομάδας ήταν αυτή που θα έπρεπε απέναντι σε μία άμυνα η οποία είχε απουσίες βασικών της στελεχών. Κάποιοι είπαν πως ο Παναθηναϊκός «φοβήθηκε» την Γκαλατάσαραϊ, ορμώμενοι από την εικόνα του αγώνα στο τελευταίο εικοσάλεπτο. Που αφενός πέτυχε το γκολ και δημιούργησε κάποιες ευκαιρίες.

Πιστεύω πως αυτό συνέβη επειδή οι κάπως… υπερόπτες παίκτες της τουρκικής ομάδας, άρχισαν τα τακουνάκια και την επίδειξη υψηλής τεχνικής, μετά το 3-0. Οταν το παιχνίδι ήταν στην κόψη του ξυραφιού, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο οι «πράσινοι» δεν απείλησαν ουσιαστικά την εστία των αντιπάλων τους. Κι αυτό αποδεικνύει την επιθετική τους δυστοκία.

Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 09:14:34 | Permalink | No Comments »

Saturday, September 19, 2009

Ζίκο, η ιδανική λύση αν μπορούσε και να… αγωνιστεί!

Tου Γιαννη Κουκουλα / kouk@kathimerini.gr

Η πρόσληψη του Ζίκο στη θέση του Τιμούρ Κετσπάγια εμπεριέχει μεγάλο ρίσκο και για την ομάδα, αλλά και για τον ίδιο τον Σωκράτη Κόκκαλη. Διότι η προϊστορία του άλλοτε σπουδαίου ποδοσφαιριστή, ως προπονητή δεν ήταν ανάλογη μ’ αυτήν ως παίκτης, ενώ κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί την… αντικειμενικότητά του μέσα στα αποδυτήρια. Αφού ως γνωστόν οι Βραζιλιάνοι, όταν βρίσκονται στο εξωτερικό, πάντα προσέχει ο ένας τον άλλον. Και στον Ολυμπιακό υπάρχουν πολλοί που συμπτωματικά όλοι τους, αυτή την περίοδο, βρίσκονται σε αγωνιστική ύφεση.

Ας αρχίσω από το πρώτο. Τι έχει πετύχει ως προπονητής, ο «λευκός Πελέ», όπως τον αποκαλούσαν όταν διέπρεπε στα γήπεδα όλου του κόσμου; Ξεκίνησε την καριέρα του στην Εθνική Ιαπωνίας το 2002, εν συνεχεία βρέθηκε στη Φενέρμπαχτσε με την οποία έφτασε το 2007-2008 έως τον προημιτελικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ και μετά βρέθηκε στο Ουζμπεκιστάν και στην Μπουνιοντκόρ μετά την προτροπή του Ριβάλντο. Η βραζιλιάνικη αλληλοβοήθεια που προανέφερα. Τέλος μετακόμισε στην ΤΣΣΚΑ, από την οποία απελύθη λόγω της κακής πορείας που είχε στο ρωσικό πρωτάθλημα.

Βεβαίως αυτό δεν αποτελεί και ένδειξη πως δεν θα πάει καλά με τον Ολυμπιακό. Αν όμως συμβεί κάτι τέτοιο πολύ δύσκολα ο Σωκράτης Κόκκαλης θα μπορέσει να απαλλαχθεί από αυτόν, όπως έγινε με τον Τιμούρ Κετσπάγια. Οι Βραζιλιάνοι δεν… χαρίζουν ούτε σεντς από αυτά που δικαιούνται. Και σημειώστε πως το συμβόλαιο του Βραζιλιάνου τεχνικού είναι διετές με ετήσιες απολαβές που ξεπερνούν το ένα εκατομμύριο ευρώ! Ποσό αρκετά μεγάλο σε σχέση με την προϋπηρεσία του.

Αλλά για να μη… χαρακτηριστώ γκρινιάρης και πως δεν είδα με καλό μάτι την πρόσληψη του Ζίκο, να δεχτώ πως είναι ένας πολύ καλός προπονητής. Ομως ο Ολυμπιακός που παρακολούθησα και παρακολουθήσατε την Τετάρτη, με αντίπαλο την όχι και σπουδαία ως ομάδα Αλκμαάρ, είχε την ανάγκη μόνο ενός καλού προπονητή; Ή χρειάζεται παίκτες, από έναν, σχεδόν σε όλες τις γραμμές;

Ο νέος τεχνικός ηγέτης των «ερυθρολεύκων» παρακολούθησε κι αυτός το παιχνίδι και ο τηλεοπτικός φακός τον έπιασε να κρατά σημειώσεις. Σ’ αυτές συμπεριέλαβε την αρνητική απόδοση των συμπατριωτών του, Ντιόγκο, Ντουντού και Λεονάρντο; Είδε πως στην αριστερή πλευρά, αμυντικά και επιθετικά πάλευε μόνο ο Ραούλ Μπράβο κι αν πληροφορήθηκε πως ο Ισπανός δεν φημίζεται και για τις αντοχές του ώστε να μπορεί να παίζει συνεχώς σε Ελλάδα και Ευρώπη;

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν ο Σωκράτης Κόκκαλης, βλέποντας τις ελλείψεις που έχει η ομάδα του, αποφάσισε να ξοδέψει χρήματα για να φέρει τους παίκτες που χρειάζεται. Ή αν κάτι τέτοιο είναι μεταξύ των όρων που έθεσε ο Ζίκο, αν και το θεωρώ πολύ δύσκολο να πρόφτασαν να συζητήσουν κάτι τέτοιο.

Γι’ αυτό ακούγοντας τους φίλους του Ολυμπιακού, φεύγοντας την Τετάρτη το βράδυ από το γήπεδο Καραϊσκάκη, κατάλαβα πως κι αυτοί έχουν πολλές αμφιβολίες αν θα μπορέσει να ξεπεράσει μόνο με τον Ζίκο τα προβλήματα που παρουσίασε η ομάδα στο νικηφόρο παιχνίδι με την Αλκμαάρ.

Διότι η σπουδαία αυτή νίκη μπορεί να λειτούργησε σαν ασπιρίνη και να καταπράυνε για λίγο τον πόνο, από τις μέχρι τώρα εμφανίσεις. Αλλά ως γνωστόν δεν μπορεί και να γιατρέψει την αρρώστια που προκάλεσε αυτό τον πόνο. Γι’ αυτήν χρειάζονται επειγόντως δυνατά… αντιβιοτικά!
Posted by Γιάννης Κουκουλάς at 11:51:03 | Permalink | No Comments »