Ο Γιάννης Ιωαννίδης περιμένει τη δεύτερη ευκαιρία
|
kouk@kathimerini. gr
Το περιτύλιγμα του δώρου που έκανε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στον Γιάννη Ιωαννίδη, για την ονομαστική του εορτή, ήταν ωραίο. Τον κράτησε στη θέση του υφυπουργού Πολιτισμού, με αρμοδιότητες σε θέματα Αθλητισμού. Ομως το ζητούμενο για τον «Ξανθό» είναι κατά πόσο αυτές οι «αρμοδιότητες» που περιέχονται στο πακέτο, θα είναι ουσιαστικές και όχι διακοσμητικές, όπως ήταν με υπουργό Πολιτισμού τον Μιχάλη Λιάπη. Ο Γιάννης Ιωαννίδης, ως αθλητής, αλλά, περισσότερο, ως προπονητής, ήταν ο άνθρωπος που δεν ανεχόταν «μύγα στο σπαθί του». Ποτέ δεν είχε συμβιβαστεί με τη δεύτερη θέση, ακόμα κι αν αυτή ήταν σε ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Επιπλέον, ουδέποτε ανέχτηκε να του επιβάλουν απόψεις. Ηθελε να είναι αυτός υπεύθυνος για όποια απόφαση θα έπαιρνε, ακόμα κι αν αυτή δεν αποδεικνυόταν σωστή στο τέλος. Ηταν ο προπονητής που μπόρεσε να «κουμαντάρει» τα δύο ιερά τέρατα του ελληνικού μπάσκετ, τον Γκάλη και τον Γιαννάκη, χωρίς ποτέ να υπάρξουν τριγμοί. Τουλάχιστον, τέτοιους που θα δημιουργούσαν πρόβλημα στον Αρη. Ας μην ξεχνάμε πως δεν δίστασε να τα βάλει με τον Σωκράτη Κόκκαλη, στην εποχή της παντοδυναμίας του στον χώρο, και, τελικά, δικαιώθηκε. Ολα αυτά κάπου… ξεθώριασαν, όταν κλήθηκε να αναλάβει κυβερνητική θέση. Εφτασε, μάλιστα, να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του στον πρωθυπουργό, όταν είδε πως είχαν «ψαλιδιστεί» όλες οι αρμοδιότητες που είχε ο προκάτοχός του Γιώργος Ορφανός. Τελικά, πείστηκε να παραμείνει και η ανταμοιβή του, κατά κάποιο τρόπο, εκτός από τη διατήρηση του υφυπουργείου, είναι και η απομάκρυνση του κ. Λιάπη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως ο νέος του πολιτικός προϊστάμενος, Αντώνης Σαμαράς, θα του εκχωρήσει αρμοδιότητες, ειδικά στον οικονομικό τομέα. Παραμένει ένα ερώτημα, από την απάντηση του οποίου θα φανεί κατά πόσο ο Γιάννης Ιωαννίδης θα παραμείνει στη «σκιά» ή θα βγει στο προσκήνιο. Αν συμβεί το δεύτερο, που δεν συγκεντρώνει και τις περισσότερες πιθανότητες, τότε θα φανεί αν η πολιτική του σταδιοδρομία θα είναι το ίδιο επιτυχημένη όσο και η προπονητική. Διότι η μέχρι τώρα παρουσία του στον υφυπουργικό θώκο, δεν είχε ουσιαστική σημασία. Στην αντίθετη περίπτωση, είναι πολλοί που αναρωτιούνται αν ο ασυμβίβαστος προπονητής θα δεχτεί έναν δεύτερο συμβιβασμό, ώστε να παραμείνει σε κυβερνητική θέση. Την πρώτη φορά είχε επικαλεστεί, πως δεν μπορούσε να αρνηθεί τις υπηρεσίες του στον Κώστα Καραμανλή. Υπηρεσίες, όμως, που ήταν μόνο τυπικές, αφού ο Μιχάλης Λιάπης του είχε αφαιρέσει κάθε ουσιαστική παρέμβαση στις αποφάσεις για αθλητικά θέματα. Και εδώ γεννάται ένα νέο ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν, μια κυβέρνηση, ένας πρωθυπουργός, να διορίζει έναν άνθρωπο που ζυμώθηκε στον αθλητισμό –από την καλή και κακή του πλευρά– σε μια «θέση κλειδί» και να μην του δίνει την ευκαιρία να αξιοποιήσει την τεράστια εμπειρία του, αφαιρώντας του όλες τις αρμοδιότητες; Φυσικά, ο υπεύθυνος γι’ αυτό πρωθυπουργός μπορεί να γνωρίζει καλύτερα απ’ όλους αν ο Γιάννης Ιωαννίδης έχει τις πολιτικές ή τις διοικητικές ικανότητες να ηγηθεί ουσιαστικά του υφυπουργείου Αθλητισμού. Ομως, όσο πιθανόν είναι αυτό, άλλο τόσο σίγουρο είναι πως ο «Ξανθός» έχει κάθε δίκιο να παραπονεθεί, πως δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να «κοουτσάρει» σωστά και από την καρέκλα του υφυπουργού, όσο από τον πάγκο του προπονητή. |
|||
 |
|||
