Είναι… Παναθηναϊκός και θα προκριθεί
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός θα βρεθεί στο φάιναλ φορ της Μαδρίτης για να υπερασπίσει τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης στο μπάσκετ. Ακόμα κι αν δεν τερματίσει πρώτος στον όμιλο και χρειαστεί να παίξει με μειονέκτημα έδρας στα «χιαστί» παιχνίδια που θα δώσουν την πρόκριση για το μεγάλο ραντεβού των τεσσάρων καλύτερων ομάδων της ηπείρου μας. Αν και οι «πράσινοι» μπορούν ακόμα να βρεθούν στο τέλος της φάσης αυτής στην κορυφή. Εχει ακόμα πολύ δρόμο και δεν είναι σίγουρο πως η Σιένα δεν θα στραβοπατήσει κάπου. Ενώ η αρμάδα του Ομπράντοβιτς είναι βέβαιο πως κάπου θα αρχίσει πάλι να… τρέχει στους ρυθμούς που μας έχει συνηθίσει. Κι όταν αυτή η ομάδα… τρέχει, δεν τη σταματάει κανείς.
ΕΚΕΙΝΟΣ που μάλλον θα πρέπει να σκέφτεται την… επόμενη περίοδο είναι ο Ολυμπιακός. Η νίκη του επί της Ζαλγκίρις τον κράτησε «ζωντανό» στο όνειρο, όμως δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον με την εικόνα που παρουσιάζει και με τον Ματσιγιάουσκας στο «παίζει δεν παίζει», να μπορέσει να πάρει τουλάχιστον ένα ροζ φύλλο αγώνα εκτός έδρας και να νικήσει εντός τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Εξηγήσεις Λεμονή
ΣΤΗ… γωνία περίμεναν αρκετοί τον Τάκη Λεμονή. Το θάρρος που έδειξε να παρατάξει ουσιαστικά οκτώ αναπληρωματικούς στον αγώνα Κυπέλλου με τον Ηρακλή, ανταμείφθηκε με ένα καθαρό 2-0 που, ουσιαστικά, στέλνει τον Ολυμπιακό στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδος. Παρότι ο Ελληνας προπονητής είχε το… κακό προηγούμενο με τα Γιάννινα, όταν πέρσι είχε έρθει στον Πειραιά, έδειξε εμπιστοσύνη στις «ρεζέρβες» κι αυτές τον έβγαλαν ασπροπρόσωπο.
ΕΤΣΙ, δικαιωμένος από το αποτέλεσμα, ο τεχνικός ηγέτης των πρωταθλητών… ξεσπάθωσε και προσπάθησε να εξηγήσει τους πολλούς μυϊκούς τραυματισμούς που είχαν κάποιοι παίκτες του. Παρέπεμψε στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Μπαρτσελόνα, οι οποίες, όπως είπε, έχουν τα πιο οργανωμένα ιατρικά επιτελεία. Βέβαια, δεν είπε τίποτα για την περίπτωση του Ραούλ Μπράβο, που, μέχρι να μπει το πόδι σε νάρθηκα, είχε περάσει η μισή περίοδος. Αλλά θα πείτε, αυτό δεν είναι δικό του θέμα, αλλά των γιατρών… Η δική του η δουλειά είναι να έχει όλους τους υγιείς ποδοσφαιριστές που διαθέτει «ετοιμοπόλεμους» αγωνιστικά, ώστε να μπορεί να ξεκουράζει μερικούς που δεν έχουν πάρει ανάσες, από την αρχή της περιόδου.
ΚΑΤΙ τέτοιο φάνηκε, τουλάχιστον στο ματς με τον Ηρακλή πως το έχει πετύχει. Oμως η επιτυχία αυτή, «γέννησε» αυτομάτως ερωτήσεις: «Γιατί, δεν τολμούσε να δίνει χρόνο συμμετοχής σε κάποιους από αυτούς, μεμονωμένα και επέμενε να παίζει με 14-15 συγκεκριμένους παίκτες, με αποτέλεσμα να τους κουράσει υπερβολικά; Μήπως από αυτή την κόπωση προκλήθηκαν μυϊκοί τραυματισμοί; Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μία συνεργασία επ’ αυτού με το ιατρικό επιτελείο; Κι αν υπήρξε, ποιες ήταν οι συμβουλές των επιστημόνων;». Ερωτήσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν στα χείλη των φίλων του Ολυμπιακού…
kouk@kathimerini. gr
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θεωρώ πως ο Παναθηναϊκός θα βρεθεί στο φάιναλ φορ της Μαδρίτης για να υπερασπίσει τον τίτλο του πρωταθλητή Ευρώπης στο μπάσκετ. Ακόμα κι αν δεν τερματίσει πρώτος στον όμιλο και χρειαστεί να παίξει με μειονέκτημα έδρας στα «χιαστί» παιχνίδια που θα δώσουν την πρόκριση για το μεγάλο ραντεβού των τεσσάρων καλύτερων ομάδων της ηπείρου μας. Αν και οι «πράσινοι» μπορούν ακόμα να βρεθούν στο τέλος της φάσης αυτής στην κορυφή. Εχει ακόμα πολύ δρόμο και δεν είναι σίγουρο πως η Σιένα δεν θα στραβοπατήσει κάπου. Ενώ η αρμάδα του Ομπράντοβιτς είναι βέβαιο πως κάπου θα αρχίσει πάλι να… τρέχει στους ρυθμούς που μας έχει συνηθίσει. Κι όταν αυτή η ομάδα… τρέχει, δεν τη σταματάει κανείς.
ΓΙΑΤΙ να χρειάζεται κάποιος «δήλωση στήριξης» όταν δεν αμφισβητείται; Βγήκε ποτέ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να στηρίξει έναν υπουργό ή δημόσιο λειτουργό, αν δεν υπήρχε στον ορίζοντα περίπτωση απομάκρυνσής του; Γι’ αυτούς που γράφουν οι εφημερίδες πως απομακρύνονται δηλώνει πως χαίρουν της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού. Ενα αφεντικό ομάδος θα δήλωνε εμπιστοσύνη στον προπονητή του, αν δεν είχαν αρχίσει οι διαρροές, πως ετοιμάζεται η αντικατάστασή του; Οπως για παράδειγμα, αυτό που γινόταν χρόνια στον Ολυμπιακό. Από τη μία ο Κόκκαλης στήριζε τον προπονητή του και από την άλλη έλεγε στον Λούβαρη να «παζαρεύει» την αποζημίωσή του. Ή ακόμα πιο πρόσφατα με τον Νικολαΐδη και τον Φερέρ. Λίγα 24ωρα μετά την «εμπιστοσύνη» του προέδρου της ΑΕΚ, ο Ισπανός προπονητής κλήθηκε να πάρει το… απολυτήριό του.
ΟΤΑΝ γράφαμε χθες για το άσχημο θέαμα των άδειων εξεδρών της «Λεωφόρου Αλεξάνδρας», και την απαράδεκτη συμπεριφορά των λιγοστών οπαδών που βρέθηκαν στο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, ν’ αποδοκιμάσουν τον Πεσέιρο και τους παίκτες μετά τη λήξη του, δεν γνωρίζαμε το ξέσπασμα που θα είχε ο Πορτογάλος προπονητής του Παναθηναϊκού. Ούτε, φυσικά, τις χθεσινές δηλώσεις του Γιάννη Βαρδινογιάννη που επιβεβαίωσαν τα λεγόμενα του προπονητή.
Ο ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ έπιασε πάλι κορυφή και όπως συνηθίζουμε να λέμε… «κρατάει την τύχη στα πόδια του». Εκείνοι που δεν κρατιούνται πλέον είναι αυτοί οι λιγοστοί οπαδοί του που πηγαίνουν στη Λεωφόρο. Περίπου πέντε χιλιάδες ήταν αυτοί που βρέθηκαν εκεί την Κυριακή το βράδυ και παρά την πρωτιά στη βαθμολογία, αποδοκίμασαν Πεσέιρο και παίκτες. Ακόμα και αυτοί οι «βαμμένοι» δεν αντέχουν το «1-0» και τις εμφανίσεις της ομάδος τους. Και να σκεφτεί κανείς πως την επόμενη αγωνιστική υπάρχει το ντέρμπι με την ΑΕΚ, στο Ολυμπιακό Στάδιο. Παιχνίδι που αν πάρουν οι «πράσινοι» τίποτα δεν θα τους σταματά για τον τίτλο. Κι όμως, αντί για χειροκρότημα, όλοι κατά την αποχώρησή τους από τον αγωνιστικό χώρο, εισέπραξαν ένα μακρόσυρτο «ου».
Είχαμε επισημάνει από τότε που αναλάβαμε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, πως μας προβλημάτιζαν δύο θέματα. Το πρώτο ήταν -και βλέποντας την προθυμία των Αυστραλών στον εθελοντισμό, αλλά και άλλων που είχαν διοργανώσει Αγώνες- κατά πόσο εμείς θα ήμασταν πρόθυμοι να δουλέψουμε χωρίς χρήματα. Το δεύτερο αφορούσε το τι θα γινόταν με τις εγκαταστάσεις έπειτα από το σβήσιμο της Φλόγας στο Ολυμπιακό Στάδιο. Και μάλιστα, εγκαταστάσεις πανάκριβες και όχι… προχειροκατασκευές, όπως αυτές της Ατλάντα το 1996, όταν την επόμενη ημέρα της Τελετής Λήξης είχαν διαλυθεί και τίποτα δεν θύμιζε πως η πόλη αυτή είχε διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες.
ΚΑΛΕΣ και άγιες οι υποκλίσεις των ξένων –επισήμων και παικτών της Τσέλσι– για την ατμόσφαιρα στο «Γ. Καραϊσκάκης». Πράγματι, ήταν υπέροχη. Ομως θα πρέπει κάποτε να δίνουν και τα συγχαρητήρια για τις νίκες των ομάδων μας, όπως και για τις εμφανίσεις τους. Ο Ολυμπιακός δεν ήταν κακός. Κοίταξε στα μάτια την αρμάδα του Αμπράμοβιτς, αλλά δεν έπιασε και τέτοια απόδοση ώστε να δικαιολογούνται κάποιοι διθυραμβικοί τίτλοι.
ΓΙΑ καποιον που παρακολουθεί περίπου σαράντα χρόνια ποδοσφαιρικούς αγώνες, η βελτίωση που παρουσίασε ο Ολυμπιακός, από το Σάββατο έως το βράδυ της Τρίτης, μπορεί να οφείλεται σε έναν και μόνο λόγο: οι παίκτες του «βαριούνται» να παίζουν στο ελληνικό πρωτάθλημα! Τους προκαλεί το ενδιαφέρον μόνον το Τσάμπιονς Λιγκ!
ΤΟ… εργο το έχουμε δει πολλές φορές. Οχι μόνο με τους ποδοσφαιρικούς παράγοντες, αλλά και τους πολιτικούς. Οταν κάτι πάει στραβά σ’ ένα κοινωνικό σύνολο, αρχίζουν οι… διεργασίες για την αλλαγή της ηγεσίας. Πρώτα σαν «φήμες», για να «μετρηθούν» οι αντιδράσεις του κόσμου, κι αν αυτές έχουν θετικό πρόσημο, εμφανίζονται στο προσκήνιο και οι «σωτήρες». Μπορεί κάποιες φορές η λέξη να μη χρειάζεται εισαγωγικά.
ΤΟ σημερινο παιχνίδι του Ολυμπιακού με την Τσέλσι έχει χαρακτηριστεί «αγώνας της χρονιάς» για τους «ερυθρόλευκους», μέχρι το… επόμενο. Σίγουρα είναι ένας σπουδαίος αγώνας, όπως άλλωστε είναι όλα του Τσάμπιονς Λιγκ. Ομως μπορεί να είναι και ο… τελευταίος σπουδαίος, αν οι πρωταθλητές παρουσιαστούν όπως στα τελευταία ματς. Το 0-4 της Νέας Σμύρνης ξεγελάει μόνο ως προς την έκταση του σκορ.